Karwin (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karwin
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat strzelecko-drezdenecki
Gmina Drezdenko
Sołectwo Karwin
Strefa numeracyjna (+48) 95
Tablice rejestracyjne FSD
SIMC 0181326
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Karwin
Karwin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Karwin
Karwin
Ziemia 52°47′38,7″N 15°54′55,6″E/52,794083 15,915444Na mapach: 52°47′38,7″N 15°54′55,6″E/52,794083 15,915444

Karwinwieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Drezdenko, przy drodze wojewódzkiej 176.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży w północnej części Puszczy Noteckie, 8 km na południowy wschód od Drezdenka, nad stawem i rzeczką Rudawa, lewym dopływem Noteci.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa osady może pochodzić od słowiańskiego słowa karw czyli wół. Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1602 r. w związku z istniejącą tu kuźnicą, podlegającą zamkowi w Drezdenku. Gdy wyczerpały się złoża rudy żelaza (w 1715 r.) założono tutaj młyn i folusz. W latach 1778-1795 na miejscu starszej świątyni wzniesiono szachulcowy kościół z przysadzistą, kwadratową wieżą. Majątek często zmieniał właścicieli: w XVII w. był nim Bogumił Horn, po 1784 r. komisarz Mittlestadt, na przełomie XVIII i XIX w. rotmistrz von der Osten i jego spadkobiercy. W połowie XIX w. kolejny właściciel August von Rochow skanalizował okoliczne łąki i wybudował cegielnię. Po II wojnie światowe w Karwinie mieściła się siedziba Nadleśnictwa Karwin, przeniesiona później do Drezdenka. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[1]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża, szachulcowy z XVIII wieku, z barokowym ołtarzem

inne zabytki:

  • budynek dawnej siedziby nadleśnictwa z lat 20. XX w. z szachulcowym poddaszem i zespołem budynków gospodarczych
  • starodrzewy: dęby, buki lipy, zachowały się w parku
  • młyn wodny na mostku na Rudawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 7.2.13]. s. 60.