Kasacja (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kasacja – nadzwyczajny środek zaskarżenia od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego.

Kasacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce kasacje, środki zaskarżenia wyroków zapadłych w postępowaniu karnym, rozpoznaje Sąd Najwyższy. W postępowaniu cywilnym jej odpowiednikiem jest skarga kasacyjna, która przysługuje wyłącznie od niektórych orzeczeń ostatecznych.

Podmioty uprawnione[edytuj | edytuj kod]

Kasację ma prawo wnieść:

  • strona – (kasacja tzw. zwyczajna) – tylko od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie; jeżeli jednak nie zaskarżyła ona wyroku sądu I instancji, a sąd odwoławczy wyrok ten utrzymał w mocy albo zmienił na jej korzyść, kasacja nie przysługuje (nie dotyczy kasacji opartej na tzw. bezwzględnych przesłankach odwoławczych z art. 439 k.p.k.),
  • Prokurator Generalny, Naczelny Prokurator Wojskowy lub Rzecznik Praw Obywatelskich – (kasacja tzw. nadzwyczajna) – od każdego prawomocnego orzeczenia sądu, kończącego postępowanie. Jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie może wnieść Rzecznik Praw Dziecka.

Wymogi co do formy i treści[edytuj | edytuj kod]

Kasacja powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego, a ponadto należy w niej wskazać, na czym polega zarzucane uchybienie. Może ono dotyczyć wyłącznie:

  • zaistnienia tzw. bezwzględnej przesłanki odwoławczej (z art. 439 k.p.k.),
  • innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Dodatkowo, kasacja na korzyść przysługuje tylko wtedy, gdy oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a na niekorzyść – tylko gdy został on uniewinniony albo postępowanie zostało umorzone ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu, wynikające z ustawy nie podleganie sprawcy karze, względnie niepoczytalność sprawcy. Ograniczenie to nie ma zastosowania w razie oparcia kasacji na bezwzględnych przesłankach odwoławczych.

Kasacja wnoszona przez stronę musi być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (przymus adwokacki). Strona wnosi kasację do SN za pośrednictwem sądu odwoławczego, pozostałe podmioty uprawnione – bezpośrednio. Strona niezwolniona od opłaty sądowej musi załączyć do kasacji dowód uiszczenia tej opłaty.

Termin[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z art. 524 k.p.k. termin do wniesienia kasacji to 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten nie wiąże Prokuratora Generalnego, Naczelnego Prokuratora Wojskowego, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka, ale kasacja na niekorzyść oskarżonego, wniesiona po upływie 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia, nie może zostać uwzględniona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]