Kasper Lubomirski

Kasper Lubomirski herbu Drużyna, książę (ur. 9 maja 1724 w Połonnem– zm. 6 czerwca 1780 w Zwiahlu) – generał lejtnant wojsk rosyjskich oraz poseł. Syn Teodora marszałka sejmu. Posiadał majątki w: Łańcucie, Ujazdowie i Połonne. Pełnił urząd starosty chmielnickiego. Poślubił Barbarę Lubomirską, córkę Jerzego Ignacego Lubomirskiego. Mieli 2 córki: Józefę i Mariannę.

Był uczniem Collegium Nobilium. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej w składzie wojsk rosyjskich. W 1758 jako generał lejtnnant dowodził korpusem w Prusach Wschodnich. Odznaczył się w bitwie pod Kunersdorfem w 1759 roku. Odznaczony rosyjskim Orderem św. Aleksandra Newskiego. W 1763 sprzedał Stanisławowi Poniatowskiemu posiadłość Ujazdów z zamkiem i łazienką w zwierzyńcu. W 1764 posłował z Wołynia na sejm koronacyjny. Poseł na Sejm Czaplica z województwa kijowskiego. Kawaler Orderu Świętego Stanisława.

W 1767 roku jako poseł na Sejm Repninowski z ziemi czerskiej, wszedł w skład delegacji, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej.

Na tydzień przed zawiązaniem konfederacji barskiej donosił Repninowi o przygotowaniach w Barze. W 1769 roku pojmany przez konfederatów barskich na zamku rzeszowskim, zmuszony został do zapłacenia okupu.Na czele oddziału wojsk rosyjskich uczestniczył w walkach z konfederatami barskimi, gdzie zasłynął z bezwzględności i okrucieństwa.

W 1777 został członkiem polskiej loży wolnomularskiej Parfait Silence.