Kastracja chemiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kastracja chemiczna – metoda obniżenia popędu płciowego, stosowana w leczeniu gwałcicieli, i innych przestępców seksualnych, jak również jako przygotowanie do zmiany płci.

Podawany mężczyznom cyproteron sprawia, że ich organizm przestaje być wrażliwy na produkowane przez siebie hormony takie jak testosteron co zmniejsza popęd seksualny[1].

Na świecie[edytuj | edytuj kod]

Szwecja, Dania, Kanada i niektóre stany w USA, w tym Kalifornia oferują dobrowolną kastrację[2].

W Europie do chemicznej kastracji stosowany był zwykle cyproteron – środek podobny do MPA stosowanego w Ameryce.

W Wielkiej Brytanii, słynny informatyk Alan Turing w 1952 zgodził się na chemiczną kastrację aby uniknąć kary więzienia za homoseksualizm. W tym czasie homoseksualizm był nielegalny i uznawany za chorobę psychiczną, która może być leczona chemiczną kastracją. Turing doświadczył efektów ubocznych, w tym ginekomastii. Dwa lata później popełnił samobójstwo. W 2009, w odpowiedzi na internetową petycję z 30 tysiącami podpisów i międzynarodową odpowiedź na nią, premier Wielkiej Brytanii Gordon Brown wystosował publiczne przeprosiny za "bulwersujące" działania rządu.

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Według byłego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ćwiąkalskiego miała być kuracją[3].

Seksuolog Zbigniew Lew-Starowicz stosuje kastrację chemiczną u osób chcących dobrowolnie poddać się terapii[4].

Według konstytucjonalisty prof. Marka Chmaja istnieje możliwość stosowania w Polsce przymusowego leczenia pedofilów metodą chemicznej kastracji[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Chemiczna kastracja dla francuskich pedofili, www.racjonalista.pl, [dostęp 20.05.2009]
  2. Przymusowa kastracja chemiczna dla pedofilów?, wprost.pl, [dostęp 20.05.2009]
  3. Ćwiąkalski: kastracja chemiczna nie będzie karą, wp.pl, [dostęp 20.05.2009]
  4. Lew-Starowicz: już teraz stosuje się kastrację lekami, wp.pl, [dostęp 20.05.2009]
  5. Eksperci o przymusowej kastracji, wiadomosci.gazeta.pl, [dostęp 20.05.2009]