Kasztel (budynek)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kasztel (łac. castellum) – staropolska nazwa zamku lub jego głównej części w postaci warownego budynku mieszkalnego, zajmowanego przez kasztelana lub pana feudalnego, często (szczególnie na Słowacji) stosowana jako określenie renesansowego dworu obronnego.
Obiekty tego typu najczęściej spotkać można w Polsce, w Czechach i na Słowacji. Mianem kasztelu określane są na świecie również fortyfikacje okresu Imperium rzymskiego – castellum.
Bibliografia [edytuj]
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 70. ISBN 83-85001-89-1.

