Katakumby świętego Kaliksta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Katakumby świętego Kaliksta – część starożytnych rzymskich katakumb, miejsca spotkań i pochówków chrześcijan. Z polecenia biskupa Rzymu Zefiryna (198-217) cmentarzem tym miał się opiekować diakon, również przyszły biskup Rzymu Kalikst. W odniesieniu do tych katakumb pierwszy raz poświadczono termin τò κοιμετήριον (wym. gr. kimetirion) w znaczeniu publicznego cmentarza chrześcijańskiego.

Z czasem katakumby rozprzestrzeniły się na kilku poziomach o długości 20 kilometrów. W przybliżeniu jest tam pół miliona grobów, a teren zajmuje 35 hektarów. Wśród nich - groby 9 biskupów Rzymu z III wieku, w tym uznanych za świętych i męczenników. Zachowały się płyty nagrobne niektórych z nich. Odkrywca tego miejsca, archeolog Giovanni Battista de Rossi, w 1854 roku nazwał je "małym Watykanem".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Christian catacombs of Rome: history, decoration, inscriptions, Vinzenzo Fiocchi Nicolai, Fabrizio Bisconti, Danilo Mazzoleni, Engl. transl. by Cristina Carlo Stella and Lori-Ann Touchette, Regensburg 1999
  • Wronikowska B., Vestigia Christianorum. Świadectwa obecności chrześcijan w Rzymie przedkonstantyńskim, Lublin 1994