Nieżyt nosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Katar (choroba))
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy medycyny. Zobacz też: inne znaczenia słowa katar.

Nieżyt nosa (łac. rhinitis, corryza, potoczna nazwa katar) - pojęcie dotyczące objawów zapalenia błony śluzowej nosa (niekiedy także zatok przynosowych).

Do objawów należą: kichanie, "drapanie" w nosie i gardle, kaszel, pieczenie spojówek, wyciek płynnej wydzieliny z nosa, zatkany nos, ogólne osłabienie, ból głowy, stan podgorączkowy.

Spis treści

[edytuj] Przyczyny nieżytu nosa

[edytuj] Alergiczne

Nieżyt nosa może mieć podłoże alergiczne (alergiczny nieżyt nosa, ang. Seasonal Allergic Rinitis, SAR) o przebiegu sezonowym lub przewlekłym. Alergiczny nieżyt nosa występuje jako reakcja uczuleniowa u osób cierpiących na alergie wziewne na skutek reakcji z alergenem oddziałującym drogą inhalacyjną. Do czynników alergizujących zaleczają się pyłki roślinne, roztocze kurzu domowego, zarodniki pleśni, sierść i naskórek zwierząt. W przypadku alergii na pyłki roślinne ryzyko wystąpienia alergicznego nieżytu nosa wzrasta w okresach podwyższonego stężenia pyłków roślinnych w powietrzu (luty – październik). W przypadku uczulenia na roztocze kurzu domowego, objawy trwają przez cały rok, nasilając się w okresie grzewczym.

[edytuj] Infekcyjne

Najczęstszą przyczyną wystąpienia kataru są zakażenia wirusowe, szerzące się drogą kropelkową. Z tego względu należy unikać kontaktów z chorymi, ograniczyć przebywanie w większych skupiskach ludzi w okresach nasilania zachorowań (wiosna, jesień).

[edytuj] Inne przyczyny

Możliwe są również inne przyczyny nieżytu nosa: idiopatyczne, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa z eozynofilią (NARES), zawodowe, hormonalne, polekowe, emocjonalne[potrzebne źródło], seksualne

[edytuj] Leczenie

Leczenie zależy od przyczyny wywołującej, najczęściej jest objawowe. Przy ostrym nieżycie stosuje się krople, które zmniejszają obrzęk błony śluzowej nosa poprzez obkurczanie drobnych naczyń krwionośnych: ksylometazolina, oksymetazolina, nafazolina. Leki z tej grupy są dostępne również w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (pochodne pseudoefedryny). Bez dodatkowych wskazań od lekarza, leków tych nie powinno się stosować dłużej niż 3-4 dni, gdyż mogą prowadzić do tzw. wtórnego nieżytu nosa opornego na leczenie (rhinitis medicamentosa). Przy nieżycie nosa pomocne są środki powszechnie stosowane w leczeniu przeziębienia, które podwyższają odporność organizmu: w szczególności witamina C oraz cynk.

W przypadku leczenia nieżytu nosa o podłożu alergicznym stosuje się leki przeciwhistaminowe II generacji, takie jak substancja czynna azelastyna . Jej działanie polega na hamowaniu dystrybucji mediatorów odczynu zapalnego - histamin, prostaglandyn i leukotrienów, które są odpowiedzialne za wywoływanie alergicznego procesu zapalnego w organizmie. Azelastyna z chlorowodorkiem w postaci sprayu do nosa to przeznaczony do stosowania miejscowego preparat przeciwhistaminowy do terapii pierwszego rzutu. Miejscowa aplikacja daje możliwość podania wyższego stężenia roztworu, który lepiej się wchłania niż leki ogólnoustrojowe i wykazuje wyższą skuteczność. Aplikowanie leku miejscowo daje również korzystny profil bezpieczeństwa, ponieważ minimalizuje ryzyko braku tolerancji organizmu i wejścia w niepożądane reakcje z innymi przyjmowanymi lekami. Pełny efekt donosowo podanej azelastyny uzyskuje się już po kilkunastu minutach.

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło katar w Wikisłowniku

Przypisy

Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach