Katarynka (nowela)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katarynka
Autor Bolesław Prus
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data I wyd. 1880 r.
Typ utworu nowela

Katarynka – nowela napisana przez Bolesława Prusa w 1880 roku. Obecnie lektura dla klas V szkoły podstawowej.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Pan Tomasz – z zawodu prawnik – mieszkał w pięknym domu, który potem zamienił w galerię sztuki ze względu na miłość do kobiet. Nie miał jednak do nich szczęścia. Próbował nawiązywać znajomości z różnymi panienkami, lecz po kilku nieudanych próbach zalotnych postanowił przez całe życie zostać sam.

Prawnik kochał cały świat – przyrodę, różne zjawiska, muzykę... Była jednak rzecz, która wprawiała w gniew uznawanego w świecie sądowym człowieka – katarynka. Nie mógł znieść dźwięku wydawanego przez tę maszynę i nigdy nie życzył sobie, aby jakikolwiek kataryniarz przechodził koło jego domu.

Do posiadłości obok wprowadziły się dwie panie z małą, może ośmioletnią dziewczynką. Po jakimś czasie, pan Tomasz spostrzegł, iż dziewczynka jest niewidoma.

Pewnego dnia mecenas usłyszał dźwięki katarynki na podwórzu obok. Zbulwersował się, ponieważ musiał rozwiązać pewną poplątaną sprawę odnośnie pracy. Gdy jednak zobaczył, że dziewczynka raduje się na dźwięk katarynki, która była jedyną atrakcją w jej życiu, zażyczył sobie, aby kataryniarz codziennie przygrywał tej małej dziewczynce z sąsiedztwa.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Pan Tomasz – z wykształcenia mecenas, prawnik. Nieszczęśliwy w miłości. Nienawidził katarynek, dopóki nie dostrzegł, że właśnie one sprawiają niewidomej dziewczynce radość. Zażądał, aby kataryniarz codziennie odwiedzał chorą.
  • Dziewczynka – miała około 8 lat, nieznana z imienia. Była niewidoma. Uszczęśliwiły ją dźwięki katarynki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz w Wikiźródłach tekst
tej noweli