Katarzyna Bachleda-Curuś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katarzyna Bachleda-Curuś
Katarzyna Wojcicka (08-12-2007).jpg
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1980
Sanok
Klub SKŁ Górnik Sanok (1994–2003)
AZS Zakopane (2003–2007)
LKS Poroniec Poronin (od 2007)
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Katarzyna Bachleda-Curuś w Wikicytatach

Katarzyna Bachleda-Curuś, z domu Wójcicka (ur. 1 stycznia 1980[1] w Sanoku) – polska łyżwiarka szybka, czterokrotna olimpijka, dwukrotna medalistka olimpijska.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna Bachleda-Curuś (druga z prawej) po zdobyciu drużynowego brązowego medalu na ZIO 2010
Katarzyna Bachleda-Curuś podczas MŚ na dystansach 2013 w Soczi

Pochodzi z Sanoka, jest córką Renaty i Jana Wójcickich[2]. Absolwentka Szkoły Podstawowej nr 4 w Sanoku z 1995[3][4] i I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku z 1999[5].

Jest wychowanką trenera Marka Drwięgi w klubie SKŁ Górnik Sanok, którego barwy reprezentowała w latach 1994–2003 (w tym czasie zdobyła łącznie 74 medali: 46 złotych, 9 srebrnych i 19 brązowych)[6]. Później w latach 2003–2007 reprezentowała barwy AZS Zakopane. Obecnie jest zawodniczką LKS Poroniec Poronin, a jej trenerem jest Krzysztof Niedźwiedzki[7].

Uczestniczyła w zimowych igrzysk olimpijskich w Salt Lake City 2002 (zajęła dwa razy 26. miejsce na dystansach 1500 m i 3000 m), Turynie 2006 (zajęła 8. miejsce na 1000 m, 11. miejsce na 1500 m, 10. miejsce na 3000 m i 16. miejsce na 5000 m), w Vancouver 2010, gdzie zajęła 15. miejsce w biegu na 1500 m, 31. miejsce w biegu na 1000 m oraz 27 lutego 2010 zdobyła brązowy medal w biegu drużynowym na dystansie 2400 wraz z Katarzyną Woźniak i Luizą Złotkowską. W decydującym boju o brązowy medal Polki pokonały Amerykanki[8][9]. Cztery lata później weszła w skład polskiej ekipy narodowej w ZIO Soczi 2014. W biegu na 3000 m została zdyskwalifikowana za błąd techniczny w postaci przekroczenia linii w biegu[10], w biegu na 1500 m zajęła 6. miejsce (najwyższa lokata wśród startujących Polek), zaś w biegu drużynowym zdobyła srebrny medal olimpijski wraz z Katarzyną Woźniak, Luizą Złotkowską i Natalią Czerwonką.

Jest pierwszym sportowcem pochodzącym z Sanoka i wychowankiem klubu z tego miasta, który wystąpił na igrzyskach olimpijskich[11] i jednocześnie wywalczył medal na tych zawodach.

Na mistrzostwach świata osiągnęła następujące wyniki:

  • 2000 – 1000 m, 23. miejsce; 3000 m, 19. miejsce
  • 2001 – 3000 m, 20. miejsce, 5000 m, 15. miejsce
  • 2004 – 1500 m, 10. miejsce; 3000 m, 13. miejsce
  • 2005 – 1500 m, 9. miejsce; 3000 m, 9. miejsce; 5000 m, 10. miejsce
  • 2008 – 1500 m, 8. miejsce
  • 2009 – 1500 m, 5. miejsce

W mistrzostwach Europy w wieloboju najwyższe 8. miejsce zajęła w 2008 w Kołomnej.

Na zimowej uniwersjadzie w 2005 (Innsbruck) zajęła 4. miejsce na 1500 m. Na uniwersjadzie w 2007 (Turyn) zdobyła złoty medal na 1500 m oraz srebro na 3000 m.

Wielokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski na wszystkich dystansach, w wieloboju i wieloboju sprinterskim. Należy do niej większość aktualnych rekordów polskich w łyżwiarstwie szybkim wśród kobiet.

W sezonie 2010/2011 nie startowała z uwagi na kontuzję i macierzyństwo[12][13][14].

7 grudnia 2013 w zawodach Puchar Świata w sezonie 2013/2014 rozegranych w Berlinie zajęła 2. miejsce w wyścigu na 1500 m; było to jej pierwsze w karierze miejsce na podium w tym cyklu[15].

Jej mężem jest Jakub Bachleda-Curuś[16], z którym ma córkę Hannę[17][18].

Próba przekupstwa przez łyżwiarzy Holandii[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia 2009 ujawniła w wywiadzie dla holenderskiej telewizji NOS, że podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 w Turynie zaoferowano jej około 50 tysięcy euro w zamian za wycofanie się z biegu na dystansie 5000 m[19]. Propozycja łapówki wyszła od holenderskiej trenerki Ingrid Paul, której podopieczna Gretha Smit (srebrna medalistka na tym dystansie z Salt Lake City) nie zakwalifikowała się do zawodów i była pierwsza na liście rezerwowej. Katarzyna Wójcicka (Bachleda-Curuś), która początkowo nie planowała startu na tym dystansie, odmówiła i wystąpiła w biegu zajmując 16 miejsce[20].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
  • Nagroda Rady Miasta Sanoka w dziedzinie sportu (za rok 1996)[21].
Odznaczenia

Przypisy

  1. Katarzyna Wójcicka-Bachleda-Curuś. [dostęp 2010-02-28].
  2. Upadki i wzloty, czyli droga Katarzyny Bachledy-Curuś do olimpijskiego medalu. nowiny24.pl, 9 marca 2010. [dostęp 31 stycznia 2014].
  3. Współcześni absolwenci Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku (pol.). gimnazjum2.sanok.prox.pl. [dostęp 2012-01-01].
  4. Komitet honorowy budowy sali gimnastycznej przy Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku, Tygodnik Sanocki, nr 5 (1154) z 31 stycznia 2014, s. 7. wersja cyfrowa
  5. Absolwenci (pol.). 1losanok.pl. [dostęp 2012-01-01].
  6. Grzegorz Michalewski, Sanocki Klub Łyżwiarski Górnik. Sekcja łyżwiarstwa szybkiego. Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 151.
  7. Katarzyna Bachleda-Curuś. igrzyska24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 31 stycznia 2014].
  8. Polki zdobyły brąz w łyżwiarstwie szybkim. sport.pl, 27 lutego 2010. [dostęp 27 lutego 2010].
  9. Brązowy medal panczenistek!. sportowefakty.pl, 27 grudnia 2010. [dostęp 31 stycznia 2014].
  10. Dyskwalifikacja Bachledy-Curuś, złoto Wuest. przegladsportowy.pl, 9 lutego 2014. [dostęp 10 lutego 2014].
  11. Waldemar Och, Kalendarium sanockie 2005-2010, Rocznik Sanocki, Tom X, Rok 2011, Sanok 2011, s 264.
  12. Bachleda-Curuś robi przerwę - kontuzja i ... macierzyństwo. sportowefakty.pl, 7 października 2010. [dostęp 31 stycznia 2014].
  13. Złotkowska, Bachleda-Curuś, Woźniak i Czerwonka znów trenują razem. eurosport.onet.pl, 8 października 2011. [dostęp 31 stycznia 2014].
  14. Matki, żony i dzieciaki. eurosport.onet.pl, 9 kwietnia 2011. [dostęp 31 stycznia 2014].
  15. PŚ w Berlinie: znakomity występ Katarzyny Bachledy-Curuś. eurosport.onet.pl, 7 grudnia 2013. [dostęp 31 stycznia 2014].
  16. Radość w Zakopanem. Mąż pani Kasi: To jest wypłata za 18 lat pracy. z-ne.pl, 1 marca 2010. [dostęp 31 stycznia 2014].
  17. Ciąża i rodzicielstwo polskich sportsmenek. onet.pl, 24 maja 2013. [dostęp 31 stycznia 2014].
  18. Po urodzeniu dziecka wróciła na tor. Tak mocna nie była nigdy wcześniej. dziennikpolski24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 31 stycznia 2014].
  19. Bachleda - Curuś o próbie przekupstwa: Nie sprzedałam duszy. przegladsportowy.pl, 16 grudnia 2009. [dostęp 31 stycznia 2014].
  20. Olimpijski skandal, Holendrzy chcieli "podkupić" Polską zawodniczkę
  21. Zbigniew Osenkowski, Kalendarium sanockie 1995-2000, Rocznik Sanocki Tom VIII – Rok 2001, Sanok 2001, s. 339.
  22. Ordery i odznaczenie za olimpijskie medale. prezydent.pl, 27 marca 2010. [dostęp 3 kwietnia 2014].
  23. Odznaczenia dla medalistów olimpijskich i trenerów. prezydent.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 3 kwietnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]