Katarzyna Dołgoruka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katarzyna Dołgoruka fotografia Siergieja Lwowicza Lewickiego i Rafaił Lewicki roku 1880. (The Di Rocco Wieler Private Collection, Toronto, Canada)

Katarzyna Dołgoruka (ur. 2 listopada?/14 listopada 1847, zm. 15 lutego 1922), księżna Dołgoruka, żona Aleksandra II Romanowa, cara Rosji.

Katarzyna była córką księcia Michaiła Dołgorukiego i Wiery Wiszniewskiej. Była wieloletnią kochanką cara Aleksandra II (starszego od niej o 29 lat), a później jego morganatyczną żoną, z tytułem księżnej Juriewskiej.

Aleksander i Katarzyna mieli już przed zawarciem małżeństwa trójkę dzieci. Ślub wzięli 6 lipca 1880, niecały miesiąc po śmierci carycy Marii Aleksandrownej, która zmarła 8 czerwca. Katarzyna została wdową w wyniku zamachu na Aleksandra II 13 marca 1881 dokonanego przez organizację rewolucjonistyczną Narodnaja Wola. Katarzyna udała się wraz z dziećmi do Francji.

Katarzyna długo opierała się carowi, nie chciała być zwykłą kochanką władcy, pochodziła ze starego i szanowanego rodu. W końcu jednak uległa, gdy car obiecał jej status niemal równy z carycą (m. in. zamieszkanie w pałacu cesarskim). Raczej nie mieszała się do polityki i szczerze kochała cara. Do końca życia wspominała go z miłością i wedle słów osób z jej otoczenia, zachowała wszystkie jego rzeczy, które traktowała niemal jak relikwie[potrzebne źródło].

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

∞1900-1908 Aleksandra Oldenburg, hrabina Zarnekau (rozwód)
∞2003-2012 Katarina Verhagen, Holenderka (ur. 24 kwietnia 1964) (rozwód)
∞2013 Silvia Trumpp, Niemka (ur. 1968)[1]
  • Olga Aleksandrowna Juriewska (ur. 7 listopada 1874, zm. 10 sierpnia 1925)
∞1895 Jerzy Mikołaj Nassau, hrabia Merenberg
  • Borys Aleksandrowicz Juriewski (ur. 23 lutego, zm. 11 kwietnia 1876)
  • Katarzyna Aleksandrowna Juriewska (ur. 9 lutego 1878, zm. 22 grudnia 1959)
∞1901-1910 książę Aleksander Władimirowicz Barjatiński
∞1916-1924 książę Siergiej Platonowicz Oboleński (rozwód)

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Listy:

Zachowała się korespondencja księżny z carem Aleksandrem.[2]

  • Wspomnienia:

Niedługo po zabójstwie małżonka, w 1882 roku, już na wygnaniu z Rosji, wydała pod pseudonimem męskim Victor Laferté napisane w języku francuskim wspomnienia zatytułowane Alexandre II. Détails inédits sur sa vie intime et sa mort (Aleksander II. Nieopublikowane szczegóły odnośnie jego prywatnego życia i śmierci).

Rosyjski przekład wspomnień zatytułowany Aleksandr II. Vospominaniya (ros.Александр II. Воспоминания) ukazał się w 2004 roku w Moskwie.[3]


  1. Artykuł i relacja ze ślubu pt. Książkę Jurewski i jego Silvia. Wymarzony ślub w Szwajcarii (nie.) (dostęp 08.02.2015)
  2. Korespondencja z caremfra.
  3. Szczegółowe dane wydania rosyjskiego z 2004 r.ros.