Katastrofa lotu Air India 182

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katastrofa lotu Air India 182
Boeing 747, który uległ katastrofie (nr rej. VT-EFO). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Londynie dwa tygodnie przed katastrofą.
Boeing 747, który uległ katastrofie (nr rej. VT-EFO). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Londynie dwa tygodnie przed katastrofą.
Państwo  Irlandia
Miejsce Ocean Atlantycki - wybrzeże Irlandii
Data 23 czerwca 1985
Godzina 8:14 czasu lokalnego
9:14 czasu polskiego
Rodzaj Zamach terrorystyczny
Ofiary 329 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 747-237B
Nazwa Emperor Kanishka
Użytkownik Air India
Numer VT-EFO
Start Kanada Montreal
Cel lotu Wielka Brytania Londyn
Numer lotu 182
Pasażerowie 307 osób
Załoga 22 osoby
Położenie na mapie Oceanu Atlantyckiego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Atlantyckiego
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 51°03′36″N 12°49′00″W/51,060000 -12,816667Na mapach: 51°03′36″N 12°49′00″W/51,060000 -12,816667

Katastrofa lotu Air India 182 wydarzyła się 23 czerwca 1985 roku, około godz. 8:14 na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Irlandii. W wyniku eksplozji na pokładzie Boeinga 747-237B linii Air India (lot nr 182), zginęło 329 osób - wszyscy na pokładzie.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Samolot wystartował z lotniska Mirabel International Airport w Montrealu w Kanadzie. Maszyna leciała do portu lotniczego Indira Gandhi w New Delhi w Indiach, z międzylądowaniem na lotnisku Heathrow w Londynie. 23 czerwca o godz. 8:14 maszyna zniknęła z radarów w kontroli lotów w Shannon. Kilkanaście minut później rozpoczęły się poszukiwania maszyny na oceanie. Dwie godziny później jeden ze statków poszukiwawczych odnalazł duże fragmenty samolotu.

Śledztwo[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie znalezione elementy oraz ciała ofiar zostały przetransportowane do portu w Cork. W czasie sekcji zwłok ofiar stwierdzono, że większość ofiar zginęła jeszcze w powietrzu. Dowody i wstępne analizy wskazywały, że maszyna rozpadła się w powietrzu. Wstępne hipotezy mówiły o oderwaniu się drzwi lub eksplozji silnika. Po wydobyciu z oceanu czarnych skrzynek i zbadaniu ich stwierdzono jednak, że do ostatnich sekund lotu wszystko działało prawidłowo.

Dość szybko wysunięto wniosek, że na pokładzie lotu nr 182 mogły eksplodować ładunki wybuchowe. Wskazywały na to ślady znalezione na kilku wyłowionych fragmentach maszyny. Udało się stwierdzić, że eksplozja nastąpiła w przedniej części Boeinga, przez co natychmiast przestała działać elektronika maszyny. Wyłączyło się też zasilanie czarnych skrzynek, dlatego zapisy rejestratorów nie ujawniły żadnych dysfunkcji w parametrach lotu.

Gdy badania ekip w Irlandii potwierdziły zamach, w Kanadzie skupiono się na poszukiwaniu jego sprawców. W czasie sprawdzania listy pasażerów stwierdzono, że na pokład nie wsiadł jeden z pasażerów (podpisany jako M. Singh). Świadkowie opisywali incydent, który miał miejsce na lotnisku przed startem maszyny. Jeden z pasażerów za wszelką cenę chciał, by odprawiono jego bagaż, mimo że znajdował się tylko na liście rezerwowej pasażerów. Będąca pod presją pracowniczka wykonała polecenie. Nikt jednak później nie zauważył, żeby ów pasażer wsiadł na pokład samolotu.

Po śladach udało się stwierdzić, że bomba była ukryta w radiu, we wnętrzu feralnego bagażu. Wkrótce udało się namierzyć sklep, w którym zakupiono sprzęt. Okazało się, że w pobliżu znajduje się skupisko indyjskiej mniejszości narodowej. Niedługo potem wyszło na jaw, że za przygotowaniami do zamachu stali:

  • Talwinder Singh Parmar (to on podawał się za M. Singha na lotnisku w Montrealu),
  • Inderjit Singh Reyat,
  • Ripudaman Singh Malik,
  • Ajaib Singh Bagri,
  • Surjan Singh Gill,
  • Hardial Singh Johal,
  • Daljit Sandhu,
  • Lakhbir Singh Brar Rode.

Wszyscy byli członkami separatystycznej sikhijskiej organizacji Babbar Khalsa, mającej na celu ogłoszeniem regionu Sikh niepodległym. Zamachowcy zostali osądzeni i skazani na kary dożywocia; odbywają swe kary w Indiach.

Upamiętnienie katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Pomnik w Stanley Park w Vancouver, odsłonięty w lipcu 2007 roku na cześć ofiar katastrofy

W lipcu 2007 roku w Vancouver odsłonięto pomnik upamiętniający ofiary katastrofy-zamachu.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Kanada 268 - 268
 Wielka Brytania 27 - 27
 Indie 3 21 24
 ZSRR 3 - 3
 Brazylia 2 - 2
 Hiszpania 2 - 2
 Stany Zjednoczone 2 - 2
 Argentyna - 1 1
 Finlandia 1 - 1
Razem: 307 22 329

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]