Katastrofa lotu Alaska Airlines 261

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Alaska Airlines 261
Grafika komputerowa przedstawiająca samolot krótko przed katastrofą
Grafika komputerowa przedstawiająca samolot krótko przed katastrofą
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Okolice wyspy Anacapa
Data 31 stycznia 2000
Godzina 16:20 czasu lokalnego
1:20 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie z taflą wody
Przyczyna Niewystarczające smarowanie części samolotu
Ofiary 88 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ McDonnell Douglas MD-83
Użytkownik Alaska Airlines
Numer N963AS
Start Meksyk Puerto Vallarta
Cel lotu Stany Zjednoczone Seattle
Numer lotu 261
Pasażerowie 83 osoby
Załoga 5 osób
Położenie na mapie Kalifornii
Mapa lokalizacyjna Kalifornii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 34°03′30″N 119°20′48″W/34,058333 -119,346667
Trasa samolotu

Katastrofa lotu Alaska Airlines 261, która wydarzyła się 31 stycznia 2000. McDonnell Douglas MD-83 należący do Alaska Airlines, lecący z Puerto Vallarta do Seattle z międzylądowaniem w San Francisco, rozbił się nieopodal wyspy Anacapa, w wyniku awarii stabilizatorów. Śmierć poniosło 88 osób (83 pasażerów + 5 członków załogi).

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

McDonnell Douglas MD-83 miał 8 lat. Wylatał 14.315 godzin. Kapitanem feralnego rejsu był Ted Thomson, a drugim pilotem William "Bill" Tansky. Maszyna leciała z Portu lotniczego Puerto Vallarta do Portu lotniczego Seattle, z międzylądowaniem w Porcie lotniczym San Francisco. O godz. 14:30 wzniosła się na wysokość 31 tys. stóp. 2 godziny później w okolicach Los Angeles, piloci skontaktowali się z lotniskiem w Los Angeles, gdzie zgłosili awarię stabilizatorów (odpowiadających za zmianę wysokości). Ani załoga, ani kontrola ruchu lotniczego nie potrafiły znaleźć przyczyny zablokowania sterów wysokości. Próby odblokowania sterów skończyły się fiaskiem. O 16:10 samolot wpadł w pierwszy lot nurkowy. Maszyna z wysokości 31.000 stóp zniżyła się do 23.000-24.000 stóp. Pilotom udało się ustabilizować lot, po czym postanowili awaryjnie lądować w Los Angeles. W czasie podejścia do lądowania doszło do drugiego lotu nurkowego, w czasie którego zaczęły odrywać się części statecznika pionowego. Maszyna odwróciła się do góry kołami, po czym uderzyła w taflę wody (nieopodal wyspy Anacapa) i zatonęła. Wrak spoczął na głębokości 210 m p.p.m[a].

Dochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Odzyskanie wraku[edytuj | edytuj kod]

Korzystając z wojskowych łodzi podwodnych marynarki wojennej jednocześnie wojskowych skanerów sonarowych[a] oraz pomocy innych, odzyskano 85% wraku (w tym ogon i skrzydła). Znaleziono także silniki i rejestrator głosu. Wszystkie znalezione części od MD-83 zmagazynowano w Porcie Hueneme.

Identyfikacja ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Następujące wskaźniki zostały wykorzystane do identyfikacji ofiar katastrofy:

  • Odciski palców
  • Osobiste przedmioty

Niewystarczające smarowanie[edytuj | edytuj kod]

Przyczyną katastrofy mogło być niewystarczające smarowanie. W wywiadach pracownik Alaska Airlines, który wykonywał smarowanie tego samolotu przyznał, że ostatnie smarowanie miało miejsce we wrześniu 1999 roku. W NTSB zbadano, że przed wypadkiem całkowite smarowanie samolotu, które nastąpiło we wrześniu 1997 r., nie wykryło nadmiernego zużycia. Dochodzenie ujawniło, że niestandardowe narzędzie używane przez Alaska Airlines mogło spowodować błędne pomiary smarowania. Uważa się, że przy użyciu urządzeń zalecanych przez producenta wykryto by niedostateczne smarowanie i można by było zapobiec tragedii.

Następnie[edytuj | edytuj kod]

Śledztwo przeprowadzone przez NTSB wykazało, że do katastrofy przyczyniło się przedłużenie przez Alaska Airlines okresów międzyserwisowych oraz międzyprzeglądowych. Zwiększenie czasu między przeglądami zwiększyło prawdopodobieństwo niewykrycia niedostatecznego smarowania lub nadmiernego zużycia elementów steru pionowego. Po katastrofie w 2008 r. Alaska Airlines wycofała wszystkie MD-83 z użytku. Rodziny ofiar postawiły pomnik w postaci zegara słonecznego w Porcie Hueneme.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Stany Zjednoczone 81 5 86
 Meksyk 1 0 1
 Wielka Brytania 1 0 1
Razem: 83 5 88

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Słuchaj wypowiedzi lektora w serialu dokumentalnym z serii Katastrofa w przestworzach (MayDay) odcinek: Na skróty (Cutting Corners)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]