Katastrofa lotu Birgenair 301

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Birgenair 301
Boeing 757, który uległ katastrofie (nr. rej. TC-GEN) Zdjęcie wykonano na lotnisku w Berlinie w lipcu 1995 roku.
Boeing 757, który uległ katastrofie (nr. rej. TC-GEN) Zdjęcie wykonano na lotnisku w Berlinie w lipcu 1995 roku.
Państwo  Dominikana
Miejsce Ocean Atlantycki \ wybrzeże Dominikany
Data 6 lutego 1996
Godzina 23:47 czasu lokalnego
4:47 czasu polskiego
Ofiary 189 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 757-225
Użytkownik Birgenair
Numer TC-GEN
Start Dominikana Puerto Plata
Cel lotu Niemcy Frankfurt nad Menem
Numer lotu 301
Pasażerowie 176 osób
Załoga 13 osób
Położenie na mapie Dominikany
Mapa lokalizacyjna Dominikany
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 19°55′N 70°41′W/19,916667 -70,683333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Katastrofa lotu Birgenair 301 wydarzyła się 6 lutego 1996 roku na Oceanie Atlantyckim, 26 kilometrów od wybrzeży Dominikany. W katastrofie zginęło 189 osób (176 pasażerów i 13 członków załogi).

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Pomnik upamiętniający ofiary katastrofy

Boeing 757-225 tureckich linii Birgenair, lecący do Frankfurtu nad Menem w Niemczech wystartował z Gregorio Luperón International Airport w Puerto Plata około godziny 23:40. Już w czasie rozbiegu samolotu na pasie kapitan dostrzegł, że jego prędkościomierz nie działa, mimo to kontynuował procedurę startu. Chwilę po oderwaniu się od pasa prędkościomierz zaczął wskazywać prędkość. Kilka minut później, podczas wznoszenia, ten sam prędkościomierz wskazał, że maszyna przekracza dopuszczalną prędkość lotu. Kapitan zmniejszył ciąg silników i włączył autopilota, po czym maszyna natychmiast wpadła w silne wibracje, wchodząc w głębokie przeciągnięcie, a jej dziób wysoko uniósł się w górę. Na wysokości 2100 metrów samolot przechylił się na prawe skrzydło i zaczął niekontrolowanie spadać. Maszyna rozbiła się o taflę oceanu.

Akcja ratunkowa[edytuj | edytuj kod]

Kilkanaście minut po katastrofie, ekipy poszukiwawcze znalazły pierwsze fragmenty samolotu oraz ciała ofiar. Faktem stało się, że nikt spośród 189 osób na pokładzie nie ocalał. Początkowo żadne fragmenty samolotu, które wypłynęły nie dały śledczym sugestii dotyczących przyczyny katastrofy. Dopiero 28 lutego 1996, zostały wyłowione czarne skrzynki Boeinga.

Śledztwo[edytuj | edytuj kod]

W czasie przesłuchania lokalnych mechaników stwierdzono, że maszyna nie była serwisowana przez trzy tygodnie pobytu na Dominikanie. Mechanicy stwierdzili, że gdy przed startem robili szybki przegląd, w maszynie zauważyli brak osłonek na rurkach Pitota. Zeznania mechaników rzuciły podejrzenie na owe rurki. Nie odnaleziono ich, ale oficjalnie stwierdzono, że to one przyczyniły się do zagłady lotu 301. Śledczy stwierdzili, że prawdopodobnie lokalny gatunek osy założył w rurkach gniazdo. Winą obarczono również kapitana maszyny. Powinien on natychmiast przerwać procedurę startową, gdy zauważył, że prędkościomierz jest zablokowany.

Upamiętnienie katastrofy[edytuj | edytuj kod]

We Frankfurcie nad Menem znajduje się pomnik upamiętniający ofiary katastrofy lotu 301.

Wśród ofiar katastrofy było dwóch polskich posłów na SejmZbigniew Gorzelańczyk i Marek Wielgus.

Ofiary katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Niemcy 167 - 167
 Turcja - 11 11
 Polska 9 - 9
 Dominikana - 2 2
Razem 176 13 189

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]