Katastrofa lotu El Al 1862

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu El Al 1862
Blok, w który wbił się Boeing 747
Blok, w który wbił się Boeing 747
Państwo  Holandia
Miejsce Amsterdam
Data 4 października 1992
Godzina 18:35 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z budynkiem
Przyczyna Oderwanie się silników
Ofiary 43 osoby (w tym 39 osób na ziemi)
Ranni 15 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 747-258F
Użytkownik El Al
Numer 4X-AXG
Start Holandia Amsterdam
Cel lotu Izrael Tel Awiw-Jafa
Numer lotu 1862
Pasażerowie 1 osoba
Załoga 3 osoby
Położenie na mapie Amsterdamu
Mapa lokalizacyjna Amsterdamu
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Holandii
Mapa lokalizacyjna Holandii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 52°19′08″N 4°58′30″E/52,318889 4,975000

Katastrofa lotu El Al 18624 października 1992 roku Boeing 747-258F, samolot transportowy linii lotniczych El Al z 3-osobową załogą oraz jednym pasażerem, po oderwaniu się dwóch z czterech silników, rozbił się o budynek mieszkalny w Amsterdamie. Zginęły 43 osoby, w tym 39 osób na ziemi.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

1 miejsce oderwania się silników, 7 miejsce katastrofy

Samolot wystartował z lotniska Nowy Jork-JFK w Nowym Jorku i leciał na lotnisko Ben Gurion w Tel Awiwie z międzylądowaniem na lotnisku Amsterdam-Schiphol. Po lądowaniu na lotnisku w Amsterdamie i zatankowaniu, samolot miał ponownie wystartować o godzinie 17:20, jednak start przesunięto o godzinę. Samolot wystartował o godzinie 18:22. Po osiągnięciu wysokości ok. 2000 metrów silnik numer 3 oderwał się od mocowań i odpadając uderzył w silnik numer 4, który również się oderwał. Oderwane silniki spadły do zatoki.

Po oderwaniu się silników piloci postanowili zawrócić na lotnisko. Jednak podczas podchodzenia do lądowania piloci stracili kontrolę nad maszyną i samolot rozbił się, uderzając o godzinie 18:35 w jedenastopiętrowy blok mieszkalny. Zginęły 43 osoby w tym 39 osób na ziemi.

Konsekwencje katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Samolot przewoził owoce, perfumy i części komputerów. Jednak po katastrofie podano, że jednym z ładunków było 190 litrów (około 218,5 kg) metylofosfonianu dimetylu (DMMP), który jest używany jako uniepalniacz i plastyfikator. Innym zastosowaniem DMMP może być synteza gazu bojowego – sarinu. DMMP jest substancją podwójnego zastosowania i jako taki jest wymieniony w załączniku drugim do Konwencji o zakazie broni chemicznej.

Samolot, który uległ katastrofie był wyposażony w balast ze 282 kg zubożonego uranu. Część balastu uległa rozproszeniu podczas katastrofy i zapłonowi w trakcie pożaru, będącego następstwem zdarzenia. Spowodowało to rezygnację ze stosowania w nowych samolotach balastu uranowego i zastąpieniu go balastem kadmowym lub ołowianym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]