Katastrofa lotu Lufthansa 2904

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katastrofa lotu Lufthansa 2904
Katastrofa lotu Lufthansa 2904
Państwo  Polska
Miejsce Warszawa
Data 14 września 1993
Rodzaj Wypadnięcie samolotu z pasa startowego i kolizja z obiektem.
Przyczyna Błąd pilota.
Ofiary 2 osoby
Ranni 56 osób
Ocaleni 68 osób
Statek powietrzny
Typ Airbus A320-211
Użytkownik Lufthansa
Numer D-AIPN
Start Port lotniczy Frankfurt
Cel lotu Port lotniczy Warszawa-Okęcie
Numer lotu 2904
Pasażerowie 64 osoby
Załoga 6 osób
Ofiary 2 osoby
Ranni 56 osób
Ocaleni 68 osób
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 52°09′57″N 20°58′02″E/52,165833 20,967222Na mapach: 52°09′57″N 20°58′02″E/52,165833 20,967222

Katastrofa lotnicza w Warszawie w 1993katastrofa lotnicza z 14 września 1993 na warszawskim lotnisku Okęcie przy lądowaniu i nieskutecznym dobiegu samolotu Airbus A320-211 linii lotniczej Lufthansa lot nr 2904 przybywającego z Frankfurtu nad Menem.

Przebieg wypadku[edytuj | edytuj kod]

Animacja przedstawiająca przyczynę katastrofy

Samolot typu Airbus A320-211 linii lotniczej Lufthansa wykonujący lot nr 2904 z portu lotniczego Ren-Men we Frankfurcie nad Menem do Warszawy, rozbił się podczas nieskutecznego hamowania podczas dobiegu na kierunku 11/29 (krótsza z dwóch dróg startowych warszawskiego portu lotniczego), w wyniku błędnych decyzji załogi, nieuwzględniających we właściwy sposób danych o uskoku wiatru oraz z powodu specyfiki działania systemu hamującego samolotu. System hamowania zadziałał za późno, ponieważ lewe koło dotknęło ziemi 9 sekund później niż prawe (z powodu działania silnego wiatru oraz tafli wody na płycie lotniska powstało zjawisko aquaplaningu, koła nie uzyskały tej samej prędkości kątowej, więc system uznał, że nie dotknęły podłoża), a automatyczny układ hamowania uruchamia się dopiero wtedy, gdy samolot oparty jest na obu kołach. Piloci nie znali wcześniej tej specyficznej właściwości układu hamowania.

Dodatkowo lądowanie z tylnym wiatrem spowodowało:

  • przyziemienie w dużej odległości od progu pasa
  • przyziemienie z dużo większą prędkością względem ziemi (większa energia kinetyczna podczas hamowania)
  • niedostateczny nacisk kół na pas wyłączył możliwość użycia odwracacza ciągu

Wszystko to spowodowało, że pozostawał stosunkowo mały fragment pasa na wykonanie dobiegu i wyhamowanie prędkości - podczas deszczu i przy silnym wietrze od tyłu. Piloci nie podjęli próby zaniechania lądowania po przyziemieniu (ang.: go-around procedure, "TOGA – take off and go around").

Kapitan, nie mogąc wyhamować przed końcem pasa startowego, zboczył lekko na prawo, na pas zieleni i po przejechaniu 90 metrów, uderzył lewym skrzydłem w wał ziemi oraz LLZ (lokalizator ILS).

Ofiary i rozbitkowie[edytuj | edytuj kod]

W wyniku uderzenia wybuchł pożar, który przeniknął do kabiny, zabijając jednego z pasażerów. Zginął również drugi pilot wskutek samego zderzenia. 51 osób zostało ciężko rannych (w tym 2 członków załogi), 5 lekko rannych, a 12 wyszło z wypadku bez obrażeń. Wśród rannych znalazł się ówczesny Ambasador Republiki Federalnej Niemiec Franz Bertele z małżonką oraz znany polski śpiewak operowy Marcin Bronikowski, którzy odnieśli urazy kręgosłupa.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

W wyniku badania przyczyn wypadku, producent samolotu wniósł poprawki techniczne do czujników (ale nie oprogramowania) i zmieniono zalecenia procedur dla pilotów. Katastrofa ta jest uważana za przykład wypadku wynikającego m.in. z wadliwego oprogramowania komputerowego, a nie tylko wadliwych procedur i błędów pilotażu. Zalecenia wniesienia poprawek obejmowały także warszawski port lotniczy i jego dokumentację.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]