Katastrofa lotu Pulkovo 612

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katastrofa lotu Pulkovo 612
Tu-154, który uległ katastrofie (nr. rej. RA-85185). Zdjęcie wykonano na lotnisku we Frankfurcie nad Menem w styczniu 2004 roku.
Tu-154, który uległ katastrofie (nr. rej. RA-85185). Zdjęcie wykonano na lotnisku we Frankfurcie nad Menem w styczniu 2004 roku.
Państwo  Ukraina
Miejsce Okolice Doniecka
Data 22 sierpnia 2006
Godzina 15:39 czasu lokalnego
14:39 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Błąd pilota
Ofiary 170 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Tupolew Tu-154
Użytkownik Pulkovo Aviation Enterprise
Numer RA-85185
Start Anapa
Cel lotu Sankt Petersburg
Numer lotu 612
Pasażerowie 160 osób
Załoga 10 osób
Położenie na mapie obwodu donieckiego
Mapa lokalizacyjna obwodu donieckiego
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 48°19′59″N 37°44′44″E/48,333056 37,745556Na mapach: 48°19′59″N 37°44′44″E/48,333056 37,745556

Katastrofa lotu Pulkovo Aviation Enterprise 612 - katastrofa lotnicza pod Donieckiem, jedna z najtragiczniejszych XXI wieku. W wyniku błędów popełnionych przez załogę samolotu Tupolew Tu-154 linii lotniczych Pulkovo Aviation Enterprise lot 612, życie utraciło 170 osób.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

W godzinach popołudniowych 22 sierpnia 2006, piętnastoletni Tupolew Tu-154 (nr rejestracyjny: RA-85185), należący do rosyjskiego towarzystwa lotniczego Pulkovo Aviation Enterprise, wystartował z nadmorskiego kurortu Anapa, położonego nad Morzem Czarnym w Rosji, w długi lot do Sankt Petersburga. Trzysilnikowa maszyna wzbiła się w powietrze z portu lotniczego Vityazevo pięć minut po godzinie trzeciej i wkrótce osiągnęła poziom rejsowy 10700 m.

Na pokładzie lotu nr 612 znajdowało się 160 pasażerów i dziesięcioosobowa załoga. Już po pół godzinie podróży, piloci natrafili na burzowy front na ich trasie. W związku z zaistniałą sytuacją, kapitan postanowił zmienić kurs, skręcając o 20 km i "przeskoczyć" chmury. Ale w tym przypadku, front burzowy okazał się wyjątkowo wysoki - osiągający pułap 15 km.

Katastrofa i następstwa[edytuj | edytuj kod]

Po wejściu w strefę silnych turbulencji, potężne zawirowania pchnęły maszynę z 11961 m do 12794 m - o 833 m w ciągu zaledwie 10 sekund. Kąt natarcia odrzutowca wzrósł wówczas do 46 stopni, a prędkość maszyny spadła do zera. Samolot uległ głębokiemu przeciągnięciu.

O godzinie 15:39 kontakt z załogą został przerwany; odrzutowiec ze 170 osobami na pokładzie rozbił się na otwartym, bagnistym polu, nieopodal miejscowości Suchaja Bałka - 45 km na północ od Doniecka, na terenie Ukrainy Moment eksplozji zarejestrowała kamera telefonu komórkowego jednego ze świadków. Szczątki maszyny zostały rozrzucone na przestrzeni 400 metrów. Tylko częściowo spalone silniki i rzucony na pobliską roślinność fragment kadłuba wciąż były rozpoznawalne[1][2]. Wkrótce niepokojące informacje przedostały się do mediów. Na miejsce tragedii przybyła ekipa 260 ratowników. Jednak już po chwili okazało się, że nikt nie miał szansy ocaleć. Potężne siły w momencie uderzenia i eksplozja spowodowały niezwykle trudną i żmudną akcję identyfikacji ciał ofiar.

23 sierpnia 2006 ogłoszono na Ukrainie dniem żałoby narodowej, w Rosji zaś 24 sierpnia 2006. Ponadto władze Ukrainy postanowiły przenieść obchody piętnastolecia odzyskania niepodległości z 24 na 26 sierpnia 2006. Katastrofa lotnicza w rejonie Doniecka jest najtragiczniejszą w historii Ukrainy i jedną z najgorszych w historii maszyn Tu-154.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Następnego ranka, ekipy poszukiwawcze odnalazły obie czarne skrzynki: Rejestrator Danych Lotu i Rejestrator Rozmów w Kokpicie (FDR i CVR). Te zostały wkrótce przetransportowane do Moskwy w celu przeprowadzenia analiz. Od początku było wiadome, że za katastrofę choć w części odpowiadają warunki pogodowe. Mieszkańcy rejonu katastrofy relacjonowali później, że w czasie upadku maszyny, w okolicy szalały bardzo silne wiatry, zdolne nawet zniszczyć słupy wysokiego napięcia. Początkowo pojawiły się spekulacje o rzekomym pożarze, spowodowanym uderzeniem pioruna w poszycie samolotu.

Jednak analizy czarnych skrzynek dowiodły, że Tu-154 wzniósł się na wysokość zbyt dużą, jak dla tego typu konstrukcji, co spowodowało wejście maszyny w tzw. "płaski korkociąg", z którego załoga nie mogła jej już wyprowadzić.

Dotychczas opublikowano jedynie raport wstępny z katastrofy. Dokładniejsze analizy mające wyjaśnić wszystkie czynniki, jakie doprowadziły do katastrofy, nadal trwają.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Rosja 155 10 165
 Niemcy 2 - 2
 Holandia 1 - 1
 Finlandia 1 - 1
 Francja 1 - 1
Razem 160 10 170

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy