Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163
| Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163 | |
 Fragment komputerowej rekonstrukcji lotu 163. |
|
| Państwo |  Arabia Saudyjska |
| Miejsce | Rijad |
| Data | 19 sierpnia 1980 |
| Godzina | 21:14 czasu lokalnego 19:14 czasu polskiego |
| Rodzaj | Pożar na pokładzie |
| Ofiary | 301 osób |
| Ranni | 0 osób |
| Statek powietrzny | |
| Typ | Lockheed L-1011 |
| Użytkownik | Saudi Arabian Airlines |
| Numer | HZ-AHK |
| Start | Rijad |
| Cel lotu | Dżudda |
| Numer lotu | 163 |
| Pasażerowie | 287 osób |
| Załoga | 14 osób |
|
Położenie na mapie Arabii Saudyjskiej
  miejsce katastrofy
|
|
 24°42′42″N 46°43′37″E / 24.711666666667, 46.726944444444Na mapach: 24°42′42″N 46°43′37″E / 24.711666666667, 46.726944444444 |
|
Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163 – wydarzyła się 19 sierpnia 1980 roku, podczas rejsu maszyny saudyjskich linii Saudi Arabian Airlines (nr rejsu: 163) z lotniska w Rijadzie do miasta Dżudda.
Spis treści |
Przebieg lotu [edytuj]
Popołudniem 19 sierpnia 1980 roku z lotniska w stolicy Arabii Saudyjskiej - Rijadzie - wyruszył trzysilnikowy Lockheed L-1011-200 TriStar (nr rejestracyjny: HZ-AHK), rozpoczynając ostatnią partię podróży z głównego, pakistańskiego Karaczi. Na pokładzie maszyny znajdowało się 287 pasażerów i czternastoosobowa załoga. Lot do Dżuddy rozpoczął się planowo. Wkrótce załoga rozpoczęła wznoszenie na rejsowy pułap FL350 (35 tys. stóp - 10 670 m).
Po 6 minutach i 54 sekundach w powietrzu - o godzinie 21:14 (lokalnego czasu) - w kokpicie maszyny włączył się dźwiękowy i wzrokowy sygnał, informujący o dużych ilościach dymu w tylnej przegrodzie luku bagażowego C-3. W tym czasie odrzutowiec przecinał poziom FL220 (22 tys. stóp - 6 700 m). W sześć minut po pojawieniu się alarmu załoga zdecydowała się na powrót na lotnisko w Rijadzie.
O 21:22 - w 14 minut po starcie - dym z luku zaczął powoli przedzierać się do ogonowej partii Lockheeda. W miarę jak płomienie zaczęły coraz bardziej rozprzestrzeniać się w bagażowni samolotu i przedzierać do kabiny pasażerskiej, nastroje zdenerwowania wśród pasażerów rosły. Wkrótce płomienie wtargnęły między fotele a przerażenie pasażerów przerodziło się w panikę.
Katastrofa [edytuj]
W trakcie końcowego podchodzenia na pas nr 01 załoga unieruchomiła silnik nr 2, który kilka minut wcześniej przestał działać. O 21:36:24 koła samolotu dotknęły pasa startowego. Kapitan zawiadomił wieżę, że za chwilę wyłączy pozostałe silniki i zarządzi ewakuację odrzutowca. Samolot kołował po pasie jeszcze przez ponad dwie i pół minuty.
Po kolejnych trzech minutach i 15 sekundach - o 21:42:18 - wyłączono pozostałe silniki. W ciągu następnych minut personel ratunkowy i ekipa straży pożarnej na próżno próbowali otworzyć wejścia maszyny. Gdy pięć minut po godzinie dziesiątej wieczorem wreszcie udało się wyłamać drzwi 2R, okazało się, że nikt nie przeżył.
Przyczyny katastrofy [edytuj]
Bezpośrednia przyczyna katastrofy pozostaje niewyjaśniona. Wiadomo natomiast, jakie pośrednie czynniki do niej doprowadziły: akcja ratunkowa rozwijała się bardzo źle, opieszałość załogi doprowadziła do zbyt późnego wyłączenia silników, co znacznie spowolniło ewakuację; ekipy ratunkowe gubiły się w odnajdywaniu wyjść awaryjnych Lockheeda.
Analizy Rejestratora Rozmów w Kokpicie (CVR) ujawniły brak koordynacji załogi samolotu podczas ewakuacji. Pierwszy oficer wykazał się w sytuacji kryzysowej zupełnym brakiem doświadczenia. Drugi oficer przez cały czas powrotu na lotnisko bezskutecznie szukał zaleceń odnoszących się do podobnych sytuacji w podręczniku.
Narodowości ofiar katastrofy [edytuj]
| Kraj | Liczba ofiar |
|---|---|
| Arabia Saudyjska |
169 |
 Pakistan |
85 |
 Iran |
32 |
 Filipiny |
6 |
 Korea Południowa |
4 |
 Wielka Brytania |
4 |
 Irlandia |
1 |
| Razem: | 301 |
