Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163
Fragment komputerowej rekonstrukcji lotu 163.
Fragment komputerowej rekonstrukcji lotu 163.
Państwo  Arabia Saudyjska
Miejsce Rijad
Data 19 sierpnia 1980
Godzina 21:14 czasu lokalnego
19:14 czasu polskiego
Rodzaj Pożar na pokładzie
Ofiary 301 osób
Ranni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Lockheed L-1011
Użytkownik Saudi Arabian Airlines
Numer HZ-AHK
Start Rijad
Cel lotu Dżudda
Numer lotu 163
Pasażerowie 287 osób
Załoga 14 osób
Położenie na mapie Arabii Saudyjskiej
Mapa lokalizacyjna Arabii Saudyjskiej
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 24°42′42″N 46°43′37″E/24,711667 46,726944

Katastrofa lotu Saudi Arabian Airlines 163 – wydarzyła się 19 sierpnia 1980 roku, podczas rejsu maszyny saudyjskich linii Saudi Arabian Airlines (nr rejsu: 163) z lotniska w Rijadzie do miasta Dżudda.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Popołudniem 19 sierpnia 1980 roku z lotniska w stolicy Arabii Saudyjskiej - Rijadzie - wyruszył trzysilnikowy Lockheed L-1011-200 TriStar (nr rejestracyjny: HZ-AHK), rozpoczynając ostatnią partię podróży z głównego, pakistańskiego Karaczi. Na pokładzie maszyny znajdowało się 287 pasażerów i czternastoosobowa załoga. Lot do Dżuddy rozpoczął się planowo. Wkrótce załoga rozpoczęła wznoszenie na rejsowy pułap FL350 (35 tys. stóp - 10 670 m).

Po 6 minutach i 54 sekundach w powietrzu - o godzinie 21:14 (lokalnego czasu) - w kokpicie maszyny włączył się dźwiękowy i wzrokowy sygnał, informujący o dużych ilościach dymu w tylnej przegrodzie luku bagażowego C-3. W tym czasie odrzutowiec przecinał poziom FL220 (22 tys. stóp - 6 700 m). W sześć minut po pojawieniu się alarmu załoga zdecydowała się na powrót na lotnisko w Rijadzie.

O 21:22 - w 14 minut po starcie - dym z luku zaczął powoli przedzierać się do ogonowej partii Lockheeda. W miarę jak płomienie zaczęły coraz bardziej rozprzestrzeniać się w bagażowni samolotu i przedzierać do kabiny pasażerskiej, nastroje zdenerwowania wśród pasażerów rosły. Wkrótce płomienie wtargnęły między fotele a przerażenie pasażerów przerodziło się w panikę.

Katastrofa[edytuj | edytuj kod]

W trakcie końcowego podchodzenia na pas nr 01 załoga unieruchomiła silnik nr 2, który kilka minut wcześniej przestał działać. O 21:36:24 koła samolotu dotknęły pasa startowego. Kapitan zawiadomił wieżę, że za chwilę wyłączy pozostałe silniki i zarządzi ewakuację odrzutowca. Samolot kołował po pasie jeszcze przez ponad dwie i pół minuty.

Po kolejnych trzech minutach i 15 sekundach - o 21:42:18 - wyłączono pozostałe silniki. W ciągu następnych minut personel ratunkowy i ekipa straży pożarnej na próżno próbowali otworzyć wejścia maszyny. Gdy pięć minut po godzinie dziesiątej wieczorem wreszcie udało się wyłamać drzwi 2R, okazało się, że nikt nie przeżył.

Przyczyny katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednia przyczyna katastrofy pozostaje niewyjaśniona. Wiadomo natomiast, jakie pośrednie czynniki do niej doprowadziły: akcja ratunkowa rozwijała się bardzo źle, opieszałość załogi doprowadziła do zbyt późnego wyłączenia silników, co znacznie spowolniło ewakuację; ekipy ratunkowe gubiły się w odnajdywaniu wyjść awaryjnych Lockheeda.

Analizy Rejestratora Rozmów w Kokpicie (CVR) ujawniły brak koordynacji załogi samolotu podczas ewakuacji. Pierwszy oficer wykazał się w sytuacji kryzysowej zupełnym brakiem doświadczenia. Drugi oficer przez cały czas powrotu na lotnisko bezskutecznie szukał zaleceń odnoszących się do podobnych sytuacji w podręczniku.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Liczba ofiar
 Arabia Saudyjska 169
 Pakistan 85
 Iran 32
 Filipiny 6
 Korea Południowa 4
 Wielka Brytania 4
 Irlandia 1
Razem: 301

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]