Katastrofa lotu Southern Airways 932

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Southern Airways 932
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Huntington
Data 14 listopada 1970
Godzina 19:36 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z terenem w locie sterowanym (CFIT)
Przyczyna Zejście poniżej minimalnej wysokości zniżania
Ofiary 75 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ McDonnell Douglas DC-9-31
Użytkownik Southern Airways
Numer N97S
Start Kinston
Cel lotu Huntington
Numer lotu 932
Pasażerowie 71 osób
Załoga 4 osoby
Położenie na mapie Wirginii Zachodniej
Mapa lokalizacyjna Wirginii Zachodniej
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 38°24′47″N 82°26′01″W/38,413056 -82,433611

Katastrofa lotu Southern Airways 932, która wydarzyła się 14 listopada 1970. McDonnell Douglas DC-9-31 (N97S) lecący z Kinston w stanie Karolina Północna do Huntington, rozbił się w czasie podchodzenia do lądowania. W wyniku katastrofy, śmierć poniosło 75 osób (71 pasażerów i 4 członków załogi) – wszyscy na pokładzie.

Przebieg zdarzenia[edytuj | edytuj kod]

O samolocie i załodze[edytuj | edytuj kod]

McDonnell Douglas DC-9-31 (nr rej. N97S) miał dopiero rok, wylatał 3667 godzin. Kapitanem lotu był Frank H. Abbot (47 lat), drugim pilotem był Jerry Smith (28 lat), stewardessami były Pat Vaught i Charlene Poat.

Pasażerowie[edytuj | edytuj kod]

Pasażerami samolotu byli: 37 osobowa uniwersytecka drużyna futbolu amerykańskiego Marshall Thundering Herd wracająca z meczu, 8 członków sztabu trenerskiego, 25 osób z klubu sponsorskiego, 4 członków załogi i koordynator działań Danny Desse. Wszyscy lecieli tym lotem czarterowym do Huntington.

Lot[edytuj | edytuj kod]

Samolot z Kinston wystartował o 18:38. O 19:23 załoga skontaktowała się z wieżą w Huntington informując o obniżaniu wysokości lotu do 5000 stóp. O 19:34 piloci zgłosili minięcie markera zewnętrznego.

Katastrofa[edytuj | edytuj kod]

W trakcie podchodzenia do lądowania na pasie 11, 1690 m przed jego progiem samolot uderzył w topolę, co spowodowało uszkodzenia slotów i klap prawego skrzydła. W wyniku tego doszło do utraty sterowności i DC-9 przechylił się na prawe skrzydło, po czym zderzył się z ziemią niemal w pozycji plecowej ok. 1300 m przed progiem drogi startowej. W wyniku zderzenia nastąpił pożar.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Po roku i 6 miesiącach, 14 kwietnia 1972, opublikowano raport z badania wypadku. Według komisji NTSB, przyczyną katastrofy było zejście poniżej minimalnej wysokości zniżania podczas podejścia nieprecyzyjnego w trudnych warunkach atmosferycznych bez kontaktu wzrokowego z otoczeniem drogi startowej. Najbardziej prawdopodobną przyczyną zejścia poniżej poniżej minimalnej wysokości zniżania było: a) niewłaściwe wykorzystanie przyrządów pokładowych; lub b) usterka układu wysokościomierzy."

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]