Katastrofa samolotu Suchoj Superjet 100 w Indonezji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa samolotu Suchoj Superjet 100 w Indonezji
Suchoj Superjet 100, który uległ katastrofie (nr rej. 97004). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Ramienskim w sierpniu 2011 roku.
Suchoj Superjet 100, który uległ katastrofie (nr rej. 97004). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Ramienskim w sierpniu 2011 roku.
Państwo  Indonezja
Miejsce Salak na Jawie
Data 9 maja 2012
Godzina 14:21 czasu lokalnego
9:21 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Nieznana
Ofiary 45 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Suchoj Superjet 100
Użytkownik Suchoj
Numer 97004
Start Dżakarta
Cel lotu Lot demonstracyjny
Pasażerowie 37 osób
Załoga 8 osób
Położenie na mapie Indonezji
Mapa lokalizacyjna Indonezji
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 6°42′36,72″S 106°44′40,92″E/-6,710200 106,744700Na mapach: 6°42′36,72″S 106°44′40,92″E/-6,710200 106,744700

Katastrofa samolotu Suchoj Superjet 100 w Indonezji wydarzyła się 9 maja 2012 roku. Suchoj Superjet 100 producenta Suchoj, lecący w locie pokazowym w Dżakarcie, rozbił się w trakcie lotu o skalisko wulkanu Salak w Indonezji. W wyniku katastrofy zginęło 45 osób (wszyscy na pokładzie).

Samolot[edytuj | edytuj kod]

Katastrofie uległ Suchoj Superjet 100 (numer: 97004) wyprodukowany w 2009 roku. W chwili katastrofy miał ponad 800 godzin nalotu[1]. SuperJet 100 jest pierwszym samolotem pasażerskim opracowanym w Rosji po upadku Związku Radzieckiego[2].

Przebieg wydarzeń[edytuj | edytuj kod]

O godzinie 14:00 czasu lokalnego (07:00 UTC)[3], SSJ-100 wystartował z lotniska Bandara Halim Perdanakusuma w drugi w tym dniu lot demonstracyjny. O godzinie 14:21, 21 minut po starcie, samolot SSJ 100 zniknął z radarów. Została wszczęta akcja ratunkowa, którą trzeba było przerwać z powodu niekorzystnych warunków pogodowych. Początkowo spekulowano odnośnie możliwych przyczyn braku kontaktu z załogą; telefony komórkowe pasażerów były aktywne, ale nikt ich nie odbierał, co sugerowało porwanie lub wodowanie. 10 maja 2012 wznowiono poszukiwania, w wyniku których na zboczu wulkanu Mount Salak na południe od Dżakarty, na wysokości około 1800 metrów, załogi helikopterów ratunkowych dostrzegły szczątki samolotu. W katastrofie zginęło 45 osób[4].

Końcowy raport indonezyjskiej komisji (z dnia 18 grudnia 2012) wykazał, że wypadek został spowodowany przez członków załogi, która zignorowala ostrzeżenie „terrain ahead”, które uznała za wynik błędnego wprowadzenia parametrów do bazy danych. Załoga wyłączyła system ostrzegania, nie zdając sobie sprawy z bliskości góry Mount Salak. W momencie uderzenia w zbocze załoga, łącznie z kapitanem, była pochłonięta rozmowami z potencjalnymi klientami.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Indonezja 35 - 35
 Rosja - 8 8
 Francja 1 - 1
 Stany Zjednoczone 1 - 1
Razem 37 8 45
  • Źródło:[5].

Przypisy