Katedra św. Andrzeja w Picundzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra św. Andrzeja
ბიჭვინთის ტაძარი
sala koncertowa
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Abchazja
 Gruzja
Miejscowość Picunda
Wyznanie prawosławne
Kościół Gruziński Kościół Prawosławny
Wezwanie św. Andrzeja (pierwotne), Zaśnięcia Matki Bożej (w Egzarchacie Gruzińskim)
Położenie na mapie Abchazji
Mapa lokalizacyjna Abchazji
Katedra św. Andrzeja
Katedra św. Andrzeja
Położenie na mapie Gruzji
Mapa lokalizacyjna Gruzji
Katedra św. Andrzeja
Katedra św. Andrzeja
Ziemia 43°09′35,6″N 40°20′20,4″E/43,159889 40,339000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Freski w kopule katedry

Katedra św. Andrzeja w Picundzieprawosławna cerkiew w Picundzie, w Abchazji.

Cerkiew została wzniesiona na przełomie X i XI w.[1] Była katedrą katolikosów-patriarchów Abchazji od X do XVII w. W związku z tym w obiekcie odbywały się chirotonie biskupie abchaskich hierarchów oraz wybory kolejnych katolikosów. Między okresem budowy a XV w. świątynia była wielokrotnie odnawiana. W wieku XVII w. została porzucona, gdy katolikos Abchazji, w obawie przed zagrożeniem ze strony Turcji, przeniósł swoją siedzibę do monasteru Gelati[2].

W XIX w. obiekt został wyremontowany i przywrócony do użytku liturgicznego jako sobór Zaśnięcia Matki Bożej[2]. Konsekrował go ponownie egzarcha Gruzji Paweł w 1892[3]. Przy soborze istniał skit podlegający monasterowi Nowy Athos, a mnisi tejże wspólnoty byli zobowiązani do opieki nad świątynią[4].

W XX wieku w katedrze urządzona została sala koncertowa[2][4]. Starania przedstawicieli Abchaskiego Kościoła Prawosławnego na rzecz usunięcia z obiektu organów i pełnego przeznaczenia budynku na cele kultowe spotykają się z odmową Ministerstwa Kultury Republiki Abchazji[5].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budowla reprezentuje styl szkoły abchaskiej w gruzińskiej architekturze sakralnej. Jest to świątynia trójnawowa, zwieńczona kopułą wspartą na dwóch podporach oraz na występach jednej z trzech absyd, które zamykają pomieszczenie ołtarzowe. Kopuła położona jest na bębnie o niskim przykryciu na sferycznym sklepieniu, co jest rozwiązaniem wyraźnie nawiązującym do budownictwa bizantyńskiego[1].

Przypisy