Katedra św. Marcina w Eisenstadt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra św. Marcina w Eisenstadt
Dom St. Martin (Eisenstadt)
katedra
Katedra w Eisenstadt
Katedra w Eisenstadt
Państwo  Austria
Miejscowość Eisenstadt
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Świętego Marcina
Położenie na mapie Burgenlandu
Mapa lokalizacyjna Burgenlandu
Katedra św. Marcina w Eisenstadt
Katedra św. Marcina w Eisenstadt
Położenie na mapie Austrii
Mapa lokalizacyjna Austrii
Katedra św. Marcina w Eisenstadt
Katedra św. Marcina w Eisenstadt
Ziemia 47°50′43″N 16°31′30″E/47,845278 16,525000Na mapach: 47°50′43″N 16°31′30″E/47,845278 16,525000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Katedra św. Marcina w Eisenstadt (niem. Dom St. Martin (Eisenstadt)) - główna świątynia diecezji Eisenstadt w Austrii. Mieści się przy Sankt Rochusstrasse.

Jest to miejski kościół parafialny dedykowany Świętemu Marcinowi.

Należy powiedzieć, że katedra zajmowała miejsce kaplicy, która była po raz pierwszy wspomniana w dokumentach sięgających 1264, o który mówiło się "capella Sancti Martini". Fundatorem i budowniczym kościoła, który dziś można podziwiać był Hans Siebenhirter, który był właścicielem miasta Eisenstadt od 1463 roku.

W 1495 sklepienie nawy głównej zostało ukończone. Czterokondygnacjowa wieża od północy, w tym jej czterospadowy dach i flanki zostały zbudowane w 1520. Południowa wieża nigdy nie została zbudowana. Pożar w 1589 spowodował zawalenie się nawy głównej. Ta nie została odrestaurowana do 1628/1629. Sklepienie chóru zostało odnowione w 1904 w ramach prac regotyzacyjnych. Okrągłe okna zostały zastąpione przez okna z ostro zakończonymi łukami i przystrojone oknami witrażowymi.

Krypta umieszczona pod prezbiterium zachowała się do roku 1716. Ta została zbudowana pod grobem proboszcza parafii Matthiasa Marckhla i służy jako krypta biskupia od 1962. Kaplica rodzinna zawiera dawny obraz z ołtarza bocznego "Maryja Zwycięska" i został namalowany w 1747 przez Michaela Angelo Unterbergera.

Obok kościoła nie ma cmentarza, który nie jest już używany. W 1804 kostnica z 1501 została rozebrana. W 1952 kościół przeszedł ogólny remont zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz.

W 2002/2003 katedra została jeszcze raz odrestaurowana, wnętrze zostało odnowione. Nowoczesne wyposażenie zostało zaprojektowane przez artystkę Brigitte Kowanz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]