Katedra św. Zofii w Londynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra św. Zofii
sobór katedralny
Distinctive emblem for cultural property.svg 1223553
Widok ogólny soboru
Widok ogólny soboru
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Coat of Arms of The City of London.svg Londyn
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
diecezja Arcybiskupstwo Thyatyry i Wielkiej Brytanii
Katedra od 1922
Wezwanie św. Zofii
Wspomnienie liturgiczne 17/30 września
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Katedra św. Zofii
Katedra św. Zofii
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Katedra św. Zofii
Katedra św. Zofii
Ziemia 51°30′44,9″N 0°11′29,3″W/51,512472 -0,191472

Katedra św. Zofii w Londynieprawosławna katedra Arcybiskupstwa Thyatyry i Wielkiej Brytanii Patriarchatu Konstantynopolitańskiego.

Wzniesienie świątyni miało związek ze wzrostem liczby Greków przebywających na stałe w stolicy Anglii. Istniejące do tej pory greckie kaplice prawosławne były zdecydowanie za małe dla wszystkich wiernych. W 1872 zawiązał się komitet budowy nowej świątyni złożony z Demetriosa Schilizzisa, Stavrosa Dilberoglu oraz Emmanuela Mavrocordatosa. Koszt inwestycji oszacowano na 50 tys. funtów, którą to sumę całkowicie pokryła grecka społeczność Londynu. Projekt w stylu bizantyjskim przygotował John Oldrid Scott, zaś prace budowlane zostały rozpoczęte w 1877 i trwały dwa lata. Gotową katedrę poświęcił 5 lutego 1882 Antoni (Hariatis), arcybiskup Korfu. Obiekt został wzniesiony z cegły, nakryty pojedynczą kopułą. Wnętrze jest bogato zdobione mozaikami oraz ozdobami z marmuru [1].

Od 1922 sobór w Londynie jest katedrą Arcybiskupstwa Thyatyry i Wielkiej Brytanii. Budynek został uszkodzony w czasie II wojny światowej, jednak poddano go następnie pieczołowitej rekonstrukcji[1].

Od 2006 przy katedrze działa muzeum, w którym eksponowane są zabytki greckiej sztuki sakralnej oraz dary przekazywane przez wiernych, zgromadzone przez cały okres istnienia parafii Patriarchatu Konstantynopolitańskiego w Londynie. W muzeum znajduje się również kamień węgielny położony pod budowę świątyni [2].

Przypisy