Katedra św. Zofii w Londynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katedra św. Zofii w Londynie
sobór katedralny
Widok ogólny soboru
Widok ogólny soboru
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Parafia św. Zofii w Londynie
Katedra od 1922
Wezwanie św. Zofii
Wspomnienie liturgiczne 17/30 września
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Katedra św. Zofii w Londynie
Katedra św. Zofii w Londynie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Katedra św. Zofii w Londynie
Katedra św. Zofii w Londynie
Ziemia 51°30′44,9″N 0°11′29,3″W/51,512472 -0,191472Na mapach: 51°30′44,9″N 0°11′29,3″W/51,512472 -0,191472
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Katedra św. Zofii w Londynieprawosławna katedra Arcybiskupstwa Thyatyry i Wielkiej Brytanii Patriarchatu Konstantynopolitańskiego.

Wzniesienie świątyni miało związek ze wzrostem liczby Greków przebywających na stałe w stolicy Anglii. Istniejące do tej pory greckie kaplice prawosławne były zdecydowanie za małe dla wszystkich wiernych. W 1872 zawiązał się komitet budowy nowej świątyni złożony z Demetriosa Schilizzisa, Stavrosa Dilberoglu oraz Emmanuela Mavrocordatosa. Koszt inwestycji oszacowano na 50 tys. funtów, którą to sumę całkowicie pokryła grecka społeczność Londynu. Projekt w stylu bizantyjskim przygotował John Oldrid Scott, zaś prace budowlane zostały rozpoczęte w 1877 i trwały dwa lata. Gotową katedrę poświęcił 5 lutego 1882 Antoni (Hariatis), arcybiskup Korfu. Obiekt został wzniesiony z cegły, nakryty pojedynczą kopułą. Wnętrze jest bogato zdobione mozaikami oraz ozdobami z marmuru [1].

Od 1922 sobór w Londynie jest katedrą Arcybiskupstwa Thyatyry i Wielkiej Brytanii. Budynek został uszkodzony w czasie II wojny światowej, jednak poddano go następnie pieczołowitej rekonstrukcji[1].

Od 2006 przy katedrze działa muzeum, w którym eksponowane są zabytki greckiej sztuki sakralnej oraz dary przekazywane przez wiernych, zgromadzone przez cały okres istnienia parafii Patriarchatu Konstantynopolitańskiego w Londynie. W muzeum znajduje się również kamień węgielny położony pod budowę świątyni [2].

Przypisy