Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Państwo  Rosja
Miejscowość Moskwa
Adres 123557, Россия, г.Москва
ул. Малая Грузинская, дом 27/13
Moskwa, ul.Mała Gruzińska 27/13
Styl architektoniczny Neogotyk
Architekt Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki
Rozpoczęcie budowy 1899
Ukończenie budowy 1911
Ważniejsze przebudowy 1956
Pierwszy właściciel Kościół katolicki
Kolejni właściciele Administracja miasta Moskwy
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Moskwie
Ziemia 55°46′01″N 37°34′18″E/55,766944 37,571667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Ołtarz

Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (ros. Собор Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии) - największy, jeden z dwu, działający współcześnie kościół katolicki w Moskwie. Powstał przede wszystkim dzięki składkom polskiej społeczności Moskwy, która na początku XX wieku liczyła około 30 tys. osób, a także dzięki darom katolików z całej Rosji. Na czele komitetu do spraw budowy kościoła stał proboszcz parafii św. Piotra i Pawła w Moskwie, ks. prał. Antoni Wasilewski. Jako prawnik budową opiekował się Aleksander Lednicki. Projektantem świątyni i nadzorcą jej budowy był polski architekt mieszkający i wykładający w Moskwie Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki. Budowa zakończona została wyświęceniem kościoła 24 grudnia 1911, ale prace nad wykańczaniem wnętrz trwały do 1917 r.

W latach 1924-1931 jednym z księży był poeta Siergiej Sołowiow.

Kościół zamknięto w 1937, a w roku następnym przejęło go państwo. Początkowo urządzono w nim akademik. W czasie II wojny światowej kościół ucierpiał od bombardowań. W 1956 w budynku znalazło siedzibę przedsiębiorstwo projektowe "Mosspecpromprojekt", które dokonało znaczącej jego przebudowy, m.in. dzieląc wnętrze na 4 kondygnacje.

Od 1990 przed budynkiem odprawiano nabożeństwa (zapoczątkowane mszą sprawowaną przez księdza Tadeusza Pikusa 8 grudnia tegoż roku), ale został on zwrócony wiernym po wielu naciskach dopiero w 1996. Od tego momentu trwała renowacja kościoła prowadzona głównie przez polskie przedsiębiorstwa, w szczególności Pracownie Konserwacji Zabytków, Budimex i Energopol, które wspierały ją także finansowo, podobnie jak wielu darczyńców z Polski. Wielu polskich robotników zatrudnionych w Moskwie pracowało przy odbudowie świątyni w czynie społecznym. Nowy projekt wnętrza kościoła wykonał Jan Tajchman. 19 grudnia 1999 kościół został uroczyście poświęcony przez kardynała Angelo Sodano i otrzymał status katedry. W 2005 zamontowano nowe organy.

W katedrze odprawiane są msze w językach: rosyjskim, polskim, koreańskim, angielskim, francuskim, hiszpańskim, ormiańskim oraz po łacinie.