Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Jana Pawła II
Catholica Universitas
Lublinensis Ioannis Pauli II

John Paul II Catholic University of Lublin
Data założenia 27 lipca 1918
Państwo  Polska
Adres Aleje Racławickie 14
20-950 Lublin
Liczba studentów 15 734[1]
Rektor ks. prof. dr hab. Antoni Dębiński
Członkostwo Socrates-Erasmus
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Katolicki Uniwersytet LubelskiJana Pawła II
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Jana Pawła II
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Katolicki Uniwersytet LubelskiJana Pawła II
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Jana Pawła II
Ziemia 51°14′52″N 22°32′41″E/51,247778 22,544722Na mapach: 51°14′52″N 22°32′41″E/51,247778 22,544722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dziedziniec Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
Pomnik Jana Pawła II i kard. S. Wyszyńskiego na dziedzińcu KUL
Wejście do Gmachu Głównego (od strony al. Racławickich
Collegium Iuridicum
kościół akademicki

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II[2]) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Katolicki Uniwersytet Lubelski powstał z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego, który zbierał fundusze na powstanie katolickiej uczelni w Polsce wśród Polonii w Petersburgu, w miejsce likwidowanej przez władze bolszewickie Akademii Duchownej w Petersburgu. Na miejsce dla takiej uczelni wybrano właśnie Lublin. W 1918 roku pomysł zyskał akceptację polskich biskupów oraz nuncjusza Stolicy Apostolskiej i 27 lipca 1918 decyzją Zjazdu Biskupów Królestwa Polskiego została powołana uczelnia pod nazwą Uniwersytet Lubelski. Księgozbiór Akademii Petersburskiej stał się zaczątkiem księgozbioru nowego Uniwersytetu. Jesienią 1918 roku Uniwersytet rozpoczął działalność. Początkowo korzystał z bazy lokalowej seminarium duchownego. Obejmował wtedy 4 wydziały: teologiczny (otwarty w 1919 r.), prawa kanonicznego, prawa i nauk społeczno-ekonomicznych i nauk humanistycznych.

W przedwojennej historii uczelni KUL zdobywał kolejno uprawnienia państwowe, a wkrótce, mimo że miał status uczelni prywatnej, otrzymał także prawo do dotacji państwowych. Otrzymał także własny gmach – był to budynek podominikański usytuowany przy Alejach Racławickich, blisko centrum miasta.

Prężny rozwój uczelni przerwała niemiecka okupacja. Gmach KUL przemianowano na szpital wojskowy. Część profesorów i studentów wywieziono na roboty przymusowe do Niemiec, część do obozów koncentracyjnych, część została rozstrzelana. Uniwersytet w trakcie II wojny światowej prowadził tajne nauczanie dla swoich studentów.

Kolejnym trudnym okresem dla katolickiej uczelni były czasy PRL. Uczelnię udało się reaktywować dzięki inicjatywie ks. prof. Antoniego Słomkowskiego.[3] Zaczęli tu wykładać profesorowie przesiedleni z Kresów Wschodnich, głównie z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Początkowo nowe władze sprzyjały katolickiej uczelni, później jednak stała się ona celem ataków. Komuniści znacjonalizowali podstawowe źródło finansowania KUL, jakim był liczący 7 tys. ha majątek rolny Fundacji hr. Potulickich w Potulicach koło Nakła. W 1949 roku zabroniono przyjmowania nowych studentów na niektóre świeckie kierunki, pozbawiono funkcji rektora ks. Słomkowskiego – za to, że nie chciał zalegalizować na uczelni komórki młodzieżowej organizacji komunistycznej. Uniwersytet był stale inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa, utrudniano życie studentom i wykładowcom, cenzurowano publikacje uczelni.

Dopiero lata 90. XX wieku przyniosły znaczną poprawę sytuacji. Część pieniędzy KUL zaczął otrzymywać ze Skarbu Państwa, zniesiono cenzurę, uczelnia zaczęła rozwijać bazę dydaktyczną.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Budynki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II skupione są w trzech miejscach Lublina – campus w centrum miasta, drugie miejsce to dzielnica Konstantynów w południowej części miasta oraz w dzielnicy Majdanek, w byłych koszarach wojskowych.

Kampus główny[edytuj | edytuj kod]

Kampus główny obejmuje zabytkowe budynki, w których znajdują się władze uniwersytetu, niektóre wydziały, administracja oraz siedziby organizacji studenckich. Do campusu głównego należą:

We wschodniej części Śródmieścia znajduje się Collegium Iuridicum, drugi budynek należący do Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji. Odzyskany od Akademii Medycznej budynek przy ulicy Spokojnej 1 stanowi bazę dydaktyczną z niektórymi katedrami wydziału oraz sekretariaty Instytutu Administracji i Instytutu Europeistyki.

  • Biblioteka Uniwersytecka KUL ma swoją siedzibę w centrum miasta przy ulicy Chopina, w budynkach, które uczelnia otrzymała zaraz po wojnie od Kurii Biskupiej. W należących do Uniwersytetu sąsiadujących z Biblioteką kamienicach mieszczą się także niektóre instytuty międzywydziałowe.

Również w centrum, przy ulicy Niecałej, znajduje się akademik męski.

Baza dydaktyczna na Konstantynowie[edytuj | edytuj kod]

Na Konstantynowie mieszczą się Wydział Matematyczno-Przyrodniczy z laboratoriami, akademiki żeńskie i męski oraz hala sportowa.

Baza dydaktyczna na Majdanie Tatarskim[edytuj | edytuj kod]

Naprzeciwko obozu koncentracyjnego Majdanek znajduje się kompleks budynków, które są w większości zajmowane przez Wydział Nauk Społecznych oraz przez Wydział Filozofii. Odbywają się tam zajęcia m.in. na kierunkach: dziennikarstwo i komunikacja społeczna, pedagogika, politologia oraz kulturoznawstwo i retoryka stosowana.

Struktura uniwersytetu[edytuj | edytuj kod]

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Budynek Collegium Jana Pawła II

Poza Lublinem działają także:

Na uczelni funkcjonuje również Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, na określonych kierunkach.

Instytuty naukowe[edytuj | edytuj kod]

Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II działają m.in.:

  • Instytut Ekumeniczny (1983)
  • Instytut Kultury Niderlandzkiej
  • Instytut Społeczeństwa i Kultury Europy Wschodniej (1985)
  • Instytut Badań nad Twórczością Cypriana Kamila Norwida
  • Instytut Geografii Historycznej Kościoła w Polsce (1957)
  • Instytut Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym (1972)
  • Instytut Jana Pawła II (1982)
  • Instytut Nauk Biblijnych
  • Instytut Badań nad Literaturą Religijną
  • Instytut Leksykograficzny
  • Instytut Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych (1956)

Kierunki kształcenia[edytuj | edytuj kod]

Życie studenckie[edytuj | edytuj kod]

Legia Akademicka KUL
Przekazanie na ręce J.M. Rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. prof. Stanisława Wilka, nadanego pośmiertnie ppor. Janowi Bołbottowi, Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari. 19 października 2008 r.

Na terenie Uniwersytetu działa wiele organizacji studenckich, m.in. Korporacja Akademicka Concordia (zał. w 1922 r.), Uczelniany Samorząd Studentów. Działają tu także liczne instytucje kulturalne:

Swoją siedzibę mają tutaj także liczne instytucje naukowe – m.in. Towarzystwo Hiszpańsko-Polskie, ponad 60 różnych kół naukowych. Oprócz tego istnieją także kluby i sekcje sportowe, Koło PTTK, Legia Akademicka (organizacja propagująca służbę wojskową wśród studentów).

Istniejące od kilkudziesięciu lat Towarzystwo Przyjaciół KUL zajmuje się promowaniem uczelni na świecie i zbieraniem środków finansowych na działalność Uniwersytetu.

Medal Milito Pro Christo[edytuj | edytuj kod]

W 90-lecie działalności Biskup Polowy Wojska Polskiego gen. dyw. Tadeusz Płoski przyznał Katolickiemu Uniwersytetowi Lubelskiemu Jana Pawła II Medal "Milito Pro Christo" za:

  • kształcenie inteligencji katolickiej
  • wychowywanie młodych ludzi w duchu chrześcijańskich wartości, za kształcenie charakterów i postaw
  • poszukiwanie prawdy we wszystkich dziedzinach wiedzy, jej odkrywanie i wierne głoszenie
  • prowadzenie badań w duchu harmonii między nauką i wiarą
  • współtworzenie chrześcijańskiej kultury
  • niezłomność postaw w całej historii Uczelni – mimo prześladowań, represji i szykanowania
  • wierne wypełnianie dewizy "Deo et Patriae" – Bogu i Ojczyźnie

Przypisy

  1. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 110, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  2. http://www.kul.pl/nazwa-uczelni-w-jezykach-obcych,16029.html
  3. D.Gałaszewska-Chilczuk, "Wrogie" uniwersytety. Polityka państwa komunistycznego wobec Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1944-1969), Warszawa 2013.
  4. "Ks. prof. Antoni Dębiński nowym rektorem KUL", http://ekai.pl/wydarzenia/polska/x54487/ks-prof-antoni-debinski-nowym-rektorem-kul/, dostęp 10-05-2012

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Inauguracja 90. Roku Akademickiego w KUL