Kawasaki Ki-32

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kawasaki Ki-32
Kawasaki Ki-32
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Kawasaki Heavy Industries
Typ lekki bombowiec
Konstrukcja metalowa
Załoga 2 osoby (pilot/strzelec)
Historia
Data oblotu marzec 1937
Lata produkcji 1938-1940
Dane techniczne
Napęd 12 cylindrowy chłodzony cieczą silnik Kawasaki Ha-9-IIb
Moc 850 KM (634 kW)
Wymiary
Rozpiętość 15 m
Długość 11,64 m
Wysokość 2,90 m
Powierzchnia nośna 34 m²
Masa
Własna 2349 kg
Startowa 3570 kg
Osiągi
Prędkość maks. 423 km/h
Prędkość przelotowa 300 km/h
Pułap 8900 m
Zasięg 1300 km (maksymalnie 1960 km)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x stały karabin MG 89 kal. 7,7 mm, 1 x ruchomy karabin MG 89 kal. 7,7 mm, 450 kg bomb
Użytkownicy
Cesarska Armia Japońska, Siły Powietrze Indonezji

Kawasaki Ki-32 (amerykańskie oznaczenie Mary) – japoński lekki dwumiejscowy bombowiec z II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój projektu Kawasaki Ki-32 rozpoczął się w maju 1936 roku na ogłoszenie projektu samolotu który miał być konkurencją dla Mitsubishi Ki-30. Zaprojektowany samolot powstał jako jednopłatowy dolnopłat o konstrukcji metalowej i solidnym zawieszeniu, które umożliwiało bezproblemowe korzystanie z nieutwardzonych pasów startowych. Jako napęd zastosowano 12-cylindrowy silnik Kawasaki Ha-9-IIb, który był chłodzony cieczą. Pierwszy oblot maszyny nastąpił w marcu 1937 roku. Porównanie Ki-30 z Ki 32 wykazało jego lepsze właściwości lotne, zwłaszcza manewrowość oraz gorszy silnik. Niemniej jednak oba typy otrzymały seryjne zamówienia.

W lipcu 1938 roku rozpoczęto seryjną produkcję. W tym samym roku użyto ich podczas wojny z Chinami. Piloci byli zadowoleni z manewrowości samolotu ale narzekali na dużą wrażliwość silnika. W chwili wybuchu wojny na Pacyfiku Ki-32 był w pierwszej linii i brał udział m.in. w bombardowaniach Hongkongu. Jednakże już w 1942 roku był konstrukcją przestarzałą która w następnych latach była używana w celach szkolnych. Produkcję seryjną zakończono w maju 1940 roku w liczbie 854 sztuk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]