Kazarka egipska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazarka egipska
Alopochen aegyptiaca[1]
Stejneger, 1885
Kazarka egipska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Rodzaj Alopochen
Gatunek kazarka egipska
Synonimy
  • Anas aegyptiaca Linnaeus, 1766[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kazarka egipska, gęsiówka egipska[4], gęś egipska[5] (Alopochen aegyptiaca) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący subsaharyjską Afrykę, dolinę Nilu oraz basen Morza Śródziemnego. W XVIII wieku introdukowana na Wyspach Brytyjskich kolonizowała stopniowo zachodnią Europę. Do Polski zalatuje obecnie wyjątkowo.

Gęś egipska z młodymi końcem sierpnia – południowo-wschodnie Niemcy
Gęś egipska

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku 
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, samce nieco większe. Rdzawobrązowa. Wokół oka i na brzuchu ciemnobrązowa plama. W podobnym kolorze obrączka na szyi. Spód ciała jaśniejszy, spód skrzydła biało-zielony (niekiedy widoczny na boku jako dwa pasy). Dziób i nogi różowe. Osobniki młodociane nie mają ciemnej plamy wokół oka.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 65-73 cm[6]
rozpiętość skrzydeł ok. 135-155 cm[6]
masa ciała ok. 1,9-2,5 kg[7]

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Biotop 
Brzegi zbiorników wodnych oraz otwarte przestrzenie takie jak sawanny i pola uprawne. Unika lasów.
Gniazdo 
Z roślin i puchu, w gęstych zaroślach, rzadziej na otwartym terenie. Sporadycznie wykorzystuje gniazda innych dużych gatunków. Wówczas może złożyć jaja na krzewie lub drzewie.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w końcu pory suchej lub na wiosnę (w zależności od szerokości geograficznej od lipca do marca) 5-11 jaj[7].
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 28-30 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta pierzą się po 70 dniach.
Pożywienie 
Głównie rośliny, zarówno wodne jak i lądowe, uzupełnione bezkręgowcami i drobnymi kręgowcami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alopochen aegyptiaca w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Carboneras 1992 ↓, s. 589.
  3. Alopochen aegyptiaca. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 36, 1999. ISSN 0550-0842. 
  5. Gęś egipska. onet.wiem. [dostęp 2013-12-07].
  6. 6,0 6,1 P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-341-X.
  7. 7,0 7,1 E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 2. Warszawa: Świat Książki, 2003. ISBN 83-7311-181-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)