Kazbek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazbek
Masyw Kazbeku z lodowcem Gergeti
Masyw Kazbeku z lodowcem Gergeti
Państwo  Gruzja /  Rosja
Pasmo Kaukaz
Wysokość 5 033,8[1] m n.p.m.
Wybitność 3277 m
Pierwsze wejście 1868
Freshfield, Moore, Tucker
Położenie na mapie Gruzji
Mapa lokalizacyjna Gruzji
Kazbek
Kazbek
Ziemia 42°42′N 44°31′E/42,700000 44,516667

Góra Kazbek (gruz.: მყინვარწვერი, Mkinwarcweri -- Lodowy Szczyt; ros. Казбек, Kazbek; oset.: Сæна, Хъазыбег, Чырыстийы цъупп), jeden z najwyższych szczytów Kaukazu na granicy Gruzji z Rosją (Republika Północną Osetią-Alanią) o wysokości 5033,8 m n.p.m., położony we wschodniej części centralnego Kaukazu.

Kazbek leży w Paśmie Bocznym Wielkiego Kaukazu, podobnie jak Elbrus (5642 m n.p.m.) oraz Tebulosmta (4492 m n.p.m.). Jest drzemiącym wulkanem zbudowanym z law trachitowych. Ostatnie erupcje miały miejsce około 6 tys. lat temu. Pozostałością działalności wulkanicznej są dziś wyziewy gorących gazów na północnych stokach góry (solfatary). Przypuszczalnie, zerwanie się Lodowca Kołka w 2002 r. było spowodowane przez wyrzut znacznych ilości tego typu gorących gazów bogatych w związki siarki. Ze stoków Kazbeka spływają liczne lodowce o łącznej powierzchni 135 km². Po stronie gruzińskiej znajduje się lodowiec Gergeti, zwany również Ordzweri.

Około 10 kilometrów na wschód od szczytu biegnie Gruzińska Droga Wojenna oraz leży miasto Stepancminda (do niedawna: Kazbegi). Na południowych stokach gór znajduje się dawna stacja meteorologiczna, która w sezonie letnim pełni rolę komercyjnego schroniska dla alpinistów. Droga do stacji wiedzie przez lodowiec Gergeti i niesie ze sobą zagrożenie szczelinami.

Pierwszego wejścia dokonali w 1868 roku D. W. Freshfield, A. W. Moore, i C. Tucker. Sezon wspinaczkowy trwa od maja lub czerwca do pierwszej połowy października. Z uwagi na znaczne nachylenie stoków (nawet do 60 stopni) Kazbek jest górą znacznie trudniejszą niż popularny Elbrus. W lutym 2006 na Kazbeku zginęli dwaj polscy księża-alpiniści, Dariusz Sańko i Szymon Klimaszewski.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]