Kazimierz Badeni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazimierz Badeni
Badeni.jpg
Data urodzenia 14 października 1846
Data śmierci 9 lipca 1909
Premier Austrii (Przedlitawii)
Okres urzędowania od 30 września 1895
do 30 listopada 1897
Poprzednik Erich von Kielmansegg
Następca Paul Gautsch von Frankenthurn

Kazimierz Feliks hrabia Badeni (ur. 14 października 1846 w Surochowie, zm. 9 lipca 1909) – polityk polski, prawnik i premier austriackiego rządu, szambelan austriacki w 1878 roku[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny Badenich pieczętującej się herbem Bończa pochodzenia wołoskiego, która została nobilitowana w XVIII wieku.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Karierę polityczną rozpoczął jako starosta w Żółkwi, następnie w Rzeszowie oraz Krakowie. W latach 1888-1895 był namiestnikiem Galicji. Starał się złagodzić konflikt polsko-ukraiński. Zawarł porozumienie z ruchem ukraińskim, ostro zwalczał rodzący się ruch socjalistyczny i ludowy (chrześcijańsko-społeczny ks. Stojałowskiego). W latach 1895-1897 był premierem Austrii. Jego rząd upadł pod wpływem oporu Niemców i socjalistów po tym jak wprowadził w Czechach równouprawnienie języków czeskiego i niemieckiego. Cesarz udzielił mu dymisji (28 listopada 1897) po zamieszkach ludności robotniczej Wiednia wywołanych usunięciem przy pomocy sił policyjnych niemieckich posłów opozycji (zgodnie z obowiązującym: „lex Falkenhayn”). Zamieszki te zorganizowane były przez nacjonalistów niemieckich pod przywództwem Georga Schönerera, którzy otwarcie zmierzali do połączenia Austro-Węgier z Cesarstwem Niemieckim.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Marią Marianną Apolonią Skrzyńską h. Zaremba (1850-1937). Mieli dwoje dzieci:

Badeni zmarł w pociągu, wracając z kuracji w Karlowych Warach, gdzie leczył się na cukrzycę. Znaleziono go nieżyjącego na stacji Krasne, blisko rodzinnego majątku w Busku[2].

Dokonania[edytuj | edytuj kod]

Był politykiem konserwatywnym. W 1894 jako namiestnik brał aktywny udział w urządzaniu wielkiej wystawy krajowej we Lwowie. Rozwijał szkolnictwo. Honorowy obywatel Krakowa, Lwowa, Przemyśla, Rzeszowa i Sanoka[3].

Zabacz też[edytuj | edytuj kod]

Pałac Badenich w Busku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Sewer Dunin Borkowski, Rocznik szlachty polskiej, t. II, Lwów 1883, s. 769.
  2. „Kurjer Lwowski”, 10 lipca 1909. 
  3. Edward Zając, Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka, Sanok 2002, s. 51-52.