Kazimierz Buchała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Buchała (ur. 6 lutego 1924 w Gierałtowicach, zm 7 września 2002) – polski prawnik, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, profesor nauk prawnych specjalizujący się w prawie karnym materialnym, sędzia, adwokat, sędzia Trybunału Konstytucyjnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Prawa UJ (1950). Uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w 1959, a w 1964 doktora habilitowanego. W 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 profesora zwyczajnego.

Sędzia Sądu Wojewódzkiego w Krakowie w latach 1951-1952.

Wpisany na listę adwokatów w 1953. Od 1953 do 1967 Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie. W latach siedemdziesiątych oraz w latach 1983-1986 członek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej (w latach 1981-1983 Prezes Prezydium).

Kierownik Katedry Prawa Karnego Wydziału Prawa UJ od 1967. Dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1968-1972. Od 1970 do 1982 dyrektor Instytutu Prawa Karnego. Członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim z ramienia PZPR.

Członek Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk i Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1985-1989. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw reformy prawa i sądów.

Autor ponad 200 publikacji naukowych z zakresu prawa karnego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]