Kazimierz Chodkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazimierz Stanisław Chodkiewicz
pułkownik żandarmerii pułkownik żandarmerii
Data urodzenia 17 października 1892
Data śmierci 1980
Przebieg służby
Lata służby do 1980
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 10 Dywizjon Żandarmerii
6 Dywizjon Żandarmerii
Armia „Karpaty”
Sztab Naczelnego Wodza
Stanowiska dowódca dywizjonu żandarmerii
dowódca żandarmerii armii
szef żandarmerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (dwukrotnie)

Kazimierz Stanisław Chodkiewicz (ur. 17 października 1892, zm. 1980) – filozof, ezoteryk i teozof, legionista, pułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

22 maja 1920 roku został przeniesiony z 6/II Batalionu Wartowniczego, stacjonującego na terenie Okręgu Generalnego „Lublin”, do Dowództwa Żandarmerii Wojskowej, przy czym przydział służbowy był „czasowy aż do realktywacji”[1]. W styczniu 1923 przeniesiony został z 5 Dywizjonu Żandarmerii w Krakowie do Centralnej Szkoły Żandarmerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora[2]. W następnym roku mianowany został dyrektorem nauk – zastępcą komendanta szkoły (w 1927 przeformowanej w Dywizjon Szkolny Żandarmerii)[3]. Funkcję tę pełnił do stycznia 1930. W grudniu 1929 został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy 10 Dywizjonu Żandarmerii w Przemyślu[4]. W 1933 został dowódcą 6 Dywizjonu Żandarmerii we Lwowie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą żandarmerii Armii „Karpaty”. Następnie przedostał się na Węgry i do Francji, a po jej klęsce do Wielkiej Brytanii, gdzie w latach 1940-1944 oraz 1946-1963 był szefem żandarmerii w Sztabie Naczelnego Wodza. W latach 1963-1968 członek Rady Rzeczypospolitej. Uchwałą Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej z 26 września 1946 pozbawiony obywatelstwa polskiego, które przywrócono mu w 1971.

Członek loży „Orzeł Biały” zakonu Le Droit Humain do czasu jej samorozwiązania w 1938. Od 1945 członek loży „International Concord” tego zakonu. Od 1940 członek Towarzystwa Teozoficznego w Edynburgu. W 1947 założyciel i prezes polskiego Ogniwa „Wawel” Towarzystwa Teozoficznego w Anglii. Autor wielu prac z zakresu ezoteryki, m.in. Kraków. Ognisko sił tajemnych.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • chorąży
  • podporucznik
  • porucznik
  • kapitan – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 22. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[5]
  • major – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[6]
  • podpułkownik – 27 czerwca 1935 ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii
  • pułkownik - ? w korpusie oficerów żandarmerii

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 432.
  2. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 lutego 1923 r., Nr 11, 136.
  3. Rocznik oficerski 1924, s. 962, 965, 1393.
  4. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 grudnia 1929 r., Nr 20, s. 392.
  5. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 292.
  6. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 17 grudnia 1924 r., Nr 131, s. 737.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.