Kazimierz Hohenzollern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Portret pędzla Hansa von Kulmbacha

Kazimierz Hohenzollern (ur. 27 września 1481 w Ansbach, zm. 21 września 1527 w Budzie) – margrabia brandenburski na Bayreuth od 1515 roku.

Był najstarszym synem Fryderyka Starszego, margrabiego brandenburskiego na Ansbach i Zofii Jagiellonki.

Imię otrzymał po swoim dziadku Kazimierzu IV Jagiellończyku.

W 1499 roku po raz pierwszy wziął udział w wyprawie wojennej - wraz z ojcem walczył przeciwko Szwajcarom. W 1502 roku najechał Norymbergę urządzając rzeź jej mieszkańców (zginęło trzystu mieszczan).

W listopadzie 1512 roku w Piotrkowie występował na sejmie w imieniu swojego młodszego brata, nowo wybranego wielkiego mistrza krzyżackiego Albrechta Hohenzollerna.

25 marca 1515 uwięził ojca w twierdzy Plassenburg i zmusił go do abdykacji. Ogłosił, że Fryderyk Starszy jest chory umysłowo.

W czasie wojny chłopskiej (1524-1525) walczył ze zbuntowanymi poddanymi w sposób tak okrutny, że nazwano go "krwawym psem".

Kazimierz zmarł w Budzie, gdy brał udział w wyprawie wojennej Ferdynanda I Habsburga przeciwko Janowi Zapolyi. Przyczyną śmierci była biegunka.

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

24 sierpnia 1518 poślubił Zuzannę Wittelsbach, księżniczkę bawarską. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Maria (1519-1567) - żona elektora Palatynatu Reńskiego Fryderyka III
  • Katarzyna (1520-1521)
  • Albrecht Alcybiades (1522-1557) margrabia Bayreuth od 1527
  • Kunegunda (1524-1558) - żona Karola II przyszłego margrabiego Badenii-Durlach
  • Fryderyk (1525)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]