Kazimierz Kik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kazimierz Kik (2008)

Kazimierz Kik (ur. 5 lutego 1947 w Gorzowie Śląskim) – polski politolog, doktor habilitowany, wykładowca akademicki, publicysta.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

W trakcie nauki w liceum był pracownikiem powierzchniowym KWK Wujek, a następnie śląskich hut (Ferrum i Baildon)[1]. Ukończył w 1973 studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, był doktorantem Instytutu Historii PAN (1974–1977). Stopień naukowy doktora uzyskał w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego (1978). W 1988 obronił rozprawę habilitacyjną pt. Komunistyczna Partia Hiszpanii. Ewolucja programu i polityki w latach 1939–1985 w Akademii Nauk Społecznych w Warszawie. Rozprawa uzyskała nagrodę Ministra Edukacji i Szkolnictwa Wyższego. W latach 1988–1989 był docentem i wicedyrektorem Instytutu Historii Ruchu Robotniczego ANS.

Zawodowo związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną i Akademią Świętokrzyską w Kielcach (m.in. jako jej prorektor), objął stanowisko profesora Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach. Na tej uczelni pełni funkcję dyrektora Instytutu Nauk Politycznych. Został też profesorem w Wyższej Szkole Ekonomii i Prawa im. prof. Edwarda Lipińskiego. Powołano go na wiceprzewodniczącego Komitetu Nauk Politycznych PAN, reelekcję na to stanowisko uzyskał w 2011. W tymże roku został też ekspertem Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

W latach 1970–1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, wcześniej był działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich i Związku Młodzieży Socjalistycznej. W 1981 był lektorem KC PZPR[1]. Należał do współzałożycieli Polskiej Unii Socjaldemokratycznej, której był wiceprzewodniczącym. Partię tę opuścił wkrótce w proteście przeciw udzieleniu przez Tadeusza Fiszbacha poparcia dla kandydatury Lecha Wałęsy na stanowisko prezydenta RP[2]. Następnie współtworzył Unię Pracy[1]. W 2001 wstąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2004 wybrany został w skład konwentu programowego SLD. Wkrótce potem opuścił partię. W 2007 był w regionalnym komitecie honorowym Platformy Obywatelskiej[3]. W 2009 kandydował bez powodzenia do Parlamentu Europejskiego z listy Porozumienia dla Przyszłości[4], a w 2011 również bezskutecznie z ramienia SLD do Senatu[5].

[edytuj] Odznaczenia

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Lewica iberyjska (współautor z Tadeuszem Iwińskim), Wydawnictwa Min. Obrony Narodowej (Seria: IPO Ideologia, Polityka, Obronność), Warszawa 1982.
  • W kręgu współczesnej socjaldemokracji, "Książka i Wiedza" (Seria: Biblioteka Lektora i Wykładowcy), Warszawa 1985.
  • Socjaldemokratyczne wyzwanie, "Nowe Drogi" nr 10/1988.
  • Problemy ruchu komunistycznego Europy zachodniej (lata osiemdziesiąte), "Książka i Wiedza" (Seria: Biblioteka Lektora i Wykładowcy), Warszawa 1988.
  • Socjaldemokratyczne koncepcje integracji Europy, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa 1990.
  • Od republiki do monarchii. Hiszpańska lewica w walce o demokrację 1939–1986, PWN, Warszawa 1990.
  • Wizje Zjednoczonej Europy, ISP PAN, Warszawa 1992.
  • Międzynarodówka Socjalistyczna 1951–1992. Zarys działalności, Typografika, Warszawa 1994.
  • Międzynarodówka Socjalistyczna 1951–1992, ISP PAN, Warszawa 1995.
  • Ideowe barwy jednoczenia Europy. Europejski proces integracyjny w programach i w polityce głównych nurtów politycznych Europy, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomii i Administracji im. prof. Edwarda Lipińskiego, Kieleckie Towarzystwo Edukacji Ekonomicznej, Kielce 2005.
  • Światowe aspiracje Unii Europejskiej, Kielce 2008.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Nie zajmowałem się polityką, to polityka mnie dopadała. gazeta.pl, 11 lutego 2007. [dostęp 25 kwietnia 2010].
  2. Eugeniusz Noworyta, Polityka i dyplomacja: wspomnienia ambasadora, Społeczna Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania, Łódź 2008, s. 188
  3. "Piasek" Piaseczny w komitecie honorowym PO w Kielcach. wiadomosci24.pl, 11 października 2010. [dostęp 25 kwietnia 2010].
  4. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 25 kwietnia 2010].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 10 października 2011].

[edytuj] Źródła

  • Kazimierz Kik w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 25 kwietnia 2010].
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia