Kazimierz Kowalski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazimierz Józef Kowalski
Miles Christi
Żołnierz Chrystusa
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1896
Gniezno
Data i miejsce śmierci 6 maja 1972
Częstochowa
biskup diecezjalny chełmiński
Okres sprawowania 1946–1972
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 8 października 1922
Nominacja biskupia 4 marca 1946
Sakra biskupia 4 sierpnia 1946

Kazimierz Józef Kowalski (ur. 2 marca 1896 w Gnieźnie, zm. 6 maja 1972 w Częstochowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny chełmiński w latach 1946–1972.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas I wojny światowej został przymusowo wcielony do armii niemieckiej i uczestniczył w działaniach wojennych. Brał udział w powstaniu wielkopolskim w stopniu kapitana Wojska Polskiego.

Studiował w Poznaniu, Strasburgu i Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 8 października 1922. Uzupełniał następnie studia (głównie w kierunku filozoficznym) w Louvain, Rzymie i Monachium. Po powrocie ze studiów zagranicznych był profesorem w seminarium duchownym w Poznaniu i w Gnieźnie. W 1935 został rektorem seminarium poznańskiego. Był również profesorem Uniwersytetu Poznańskiego oraz duszpasterzem środowiska poznańskich intelektualistów.

Podczas II wojny światowej, z ciążącym na nim wyrokiem śmierci, ukrywał się w diecezji przemyskiej, gdzie wykonywał pracę duszpasterską.

4 marca 1946 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji chełmińskiej. Konsekrowany został 4 sierpnia 1946. W trudnych latach powojennych dbał szczególnie o rozwój powołań kapłańskich, tworzył nowe placówki duszpasterskie. W 1959 przeprowadził synod diecezjalny. Uczestniczył w pracach soboru watykańskiego II. W 1965 zwrócił się do papieża Pawła VI z prośbą o wydanie pisma zezwalającego na koronację cudownej figury Matki Boskiej Sianowskiej.

Autor wielu prac teologicznych i filozoficznych (filozofia chrześcijańska).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Mylik, Biskup Kazimierz Józef Kowalski. Z dziejów odnowy neoscholastyki polskiej, Wydawnictwo Bernardinum, Pelplin 2008, ISBN 978-83-7380-602-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]