Kazimierz Mann
Z Wikipedii
Kazimierz Mann (ur. 7 października 1910 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1975 w Warszawie) - polski artysta, zajmował się malarstwem ściennym i sztalugowym, mozaiką, grafiką użytkową, i warsztatową, plakatem oraz oprawą plastyczną wystaw.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Kazimierz Mann studiował architekturę na Uniwersytecie we Lwowie w latach 1928-1930 i wiedeńską Kunstgewerbeschule w 1930-1935. Miał dwoje dzieci: Martę, która jest freelance designer w Los Angeles oraz Wojciecha, dziennikarza radiowego i telewizyjnego. Jego braćmi byli: Roman (1911-1960), scenograf filmowy [1] i Tadeusz (1908-1993), biochemik.
[edytuj] Twórczość
W latach 1936-1938 był Kazimierz Mann kierownikiem atelier grafiki Polskiej Agencji Telegraficznej PAT. W latach 1937-38 opracowywał graficznie Rocznik Polskiej Grafiki Reklamowej PAT i czasopisma Ligi Popierania Turystyki Polska. Do jego ważniejszych, przedwojennych realizacji należy zaprojektowanie i wykonanie w 1937 roku polichromii w schronisku na Gubałówce. Otrzymał złoty medal za projekt panneau w 1939 roku na Światowej Wystawie w Nowym Jorku.
Po wojnie zajmował się grafiką, był projektantem i autorem oprawy plastycznej wystaw dla:
- Centrali Handlu Zagranicznego CIECH (Centrala Importowo-Eksportowa Chemikaliów),
- Centrali Handlu Zagranicznego Uniwersal,
- Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego Cetebe,
- Centrali Handlu Zagranicznego PAGED, organizowanych m.in. w Wiedniu, Zagrzebiu, Moskwie, Londynie, Sztokholmie, Paryżu, Budapeszcie, Pradze, Pekinie, Izmirze, Helsinkach.
Projekty panneau:
- w ramach Międzynarodowych Targów Poznańskich w 1948 w Pawilonie Przemysłu Stoczniowego i SPOŁEM
- na Wystawie Ziem Odzyskanych, Wrocław
- w sali energii słonecznej w Muzeum Techniki w Moskwie w 1970 r.
W latach 1965-70 projektował i wykonywał polichromie w salach Muzeum Techniki im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. W latach 1962-69 zaprojektował mozaiki dla kopalń: Jan, Radzionków, Michałowice i Dom Metalowca w Muszynie. Zaprojektował również opracowanie plastyczne dworców kolejowych: Warszawa – Gdańska, Terespol, Sandomierz.
Od 1960 był członkiem szeregu komisji artystycznych, m.in.:
- Spółdzielni Pracy Artystów Plastyków ART,
- istniejącej do 1973 warszawskiej Specjalistycznej Spółdzielni Pracy Reklam Świetlnych i Neonowych LUMEN,
- Przedsiębiorstwa Wystaw i Targów Zagranicznych,
- Centrali Przemysłowo-Handlowej INCO, dla której również projektował materiały reklamowe i opakowania kosmetyków
popularnej marki Celia.
Od roku 1963 był kierownikiem artystycznym Pracowni Projektowania Form Przemysłowych i Opakowań Związku Spółdzielni Inwalidów. W 1963 roku był jednym z uczestników wystawy Sztuka użytkowa w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Warszawie (obecnie Narodowa Galeria Sztuki Zachęta).
