Kazimierz Mann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Mann
Kazimierz Mann.jpg
Kazimierz Mann
Data i miejsce urodzenia 7 października 1910
Lwów
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1975
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki grafika
Styl modernizm

Kazimierz Mann (ur. 7 października 1910 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1975 w Warszawie) – polski artysta, zajmował się malarstwem ściennym i sztalugowym, mozaiką, grafiką użytkową, i warsztatową, plakatem oraz oprawą plastyczną wystaw.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Mann studiował architekturę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w latach 1928–1930 i w wiedeńskiej Kunstgewerbeschule w 1930–1935. Miał dwoje dzieci: Martę, która pracuje jako projektant w Los Angeles oraz Wojciecha, dziennikarza radiowego i telewizyjnego. Jego braćmi byli: Roman (1911-1960), scenograf filmowy [1] i Tadeusz (1908-1993), biochemik.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W latach 1936-1938 Kazimierz Mann był kierownikiem atelier grafiki Polskiej Agencji Telegraficznej PAT. W latach 1937-38 opracowywał graficznie Rocznik Polskiej Grafiki Reklamowej PAT i czasopisma Ligi Popierania Turystyki Polska. Do jego ważniejszych, przedwojennych realizacji należy zaprojektowanie i wykonanie w 1937 roku polichromii w schronisku na Gubałówce. Otrzymał złoty medal za projekt panneau w 1939 roku na Światowej Wystawie w Nowym Jorku.

Po wojnie zajmował się grafiką, był projektantem i autorem oprawy plastycznej wystaw dla:

  • Centrali Handlu Zagranicznego CIECH (Centrala Importowo-Eksportowa Chemikaliów),
  • Centrali Handlu Zagranicznego Uniwersal,
  • Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego Cetebe,
  • Centrali Handlu Zagranicznego PAGED, organizowanych m.in. w Wiedniu, Zagrzebiu, Moskwie, Londynie, Sztokholmie, Paryżu, Budapeszcie, Pradze, Pekinie, Izmirze, Helsinkach.

Projekty panneau:

  1. w ramach Międzynarodowych Targów Poznańskich w 1948 w Pawilonie Przemysłu Stoczniowego i SPOŁEM
  2. na Wystawie Ziem Odzyskanych, Wrocław
  3. w sali energii słonecznej w Muzeum Techniki w Moskwie w 1970 r.

W latach 1965-70 projektował i wykonywał polichromie w salach Muzeum Techniki im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. W latach 1962-69 zaprojektował mozaiki dla kopalń: Jan, Radzionków, Michałowice i Dom Metalowca w Muszynie. Zaprojektował również opracowanie plastyczne dworców kolejowych: Warszawa – Gdańska, Terespol, Sandomierz.

Od 1960 był członkiem szeregu komisji artystycznych, m.in.:

  • Spółdzielni Pracy Artystów Plastyków ART,
  • istniejącej do 1973 warszawskiej Specjalistycznej Spółdzielni Pracy Reklam Świetlnych i Neonowych LUMEN,
  • Przedsiębiorstwa Wystaw i Targów Zagranicznych,
  • Centrali Przemysłowo-Handlowej INCO, dla której również projektował materiały reklamowe i opakowania kosmetyków popularnej marki Celia.

Od roku 1963 był kierownikiem artystycznym Pracowni Projektowania Form Przemysłowych i Opakowań Związku Spółdzielni Inwalidów. W 1963 roku był jednym z uczestników wystawy Sztuka użytkowa w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Warszawie (obecnie Narodowa Galeria Sztuki Zachęta).

Prace artysty[edytuj | edytuj kod]

Plakaty[edytuj | edytuj kod]

Drzewo genealogiczne[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
Wilhelm Mann
 
 
 
Emilia
z d. Quest
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kazimierz
 
 
 
Roman
 
Lidwina
z d. Müller
 
Tadeusz
 
Cecylia
z d. Lutwak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marta
 
Wojciech
 
Paweł
 
Marek
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marcin
 
 
 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy