Kazimierz Sabbat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazimierz Sabbat
Sabbat.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1913
Bieliny
Data i miejsce śmierci 19 lipca 1989
Londyn
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Okres urzędowania od 8 kwietnia 1986
do 19 lipca 1989
(Prezydent RP na uchodźstwie)
Pierwsza dama Anna Sabbat
Poprzednik Edward Bernard Raczyński
Następca Ryszard Kaczorowski
Premier Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie
Okres urzędowania od 5 sierpnia 1976
do 8 kwietnia 1986
Poprzednik Alfred Urbański
Następca Edward Szczepanik
Przewodniczący Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego
Okres urzędowania od 1967
do 1972
Poprzednik Jan Starzewski (zastępca)
Minister spraw zagranicznych na uchodźstwie
Okres urzędowania od 20 czerwca 1979
do 7 kwietnia 1986
Poprzednik Zygmunt Zawadowski
Następca Zygmunt Szkopiak
Odznaczenia
Order Orła Białego Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Grób Kazimierza Sabbata w Londynie

Kazimierz Aleksander Sabbat (ur. 27 lutego 1913 w Bielinach Kapitulnych, zm. 19 lipca 1989 w Londynie) – polski działacz emigracyjny, premier i Prezydent RP na Uchodźstwie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Bielinach Kapitulnych u stóp Łysej Góry. Był synem Ignacego (organisty) i Franciszki z Wiącków. Uczęszczał do I Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Stanisława Konarskiego w Mielcu. W 1939 ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Był harcerzem w II RP oraz na emigracji. Po krótkiej służbie w marynarce wojennej został skierowany do służby w brygadzie gen. Stanisława Maczka, z którą dotarł do Wielkiej Brytanii. Został ranny podczas służby. Pod koniec wojny pracował jako referent ds. młodzieży przy Sztabie Generalnym.

Do rezerwy przeszedł w 1948 i założył własne przedsiębiorstwo wyrobów z plastiku. Społecznie pracował w harcerstwie i Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów. Kierował odcinkiem skarbu w Egzekutywie Zjednoczenia Narodowego. Od 1967 był prezesem tego organu. Był premierem rządu RP na uchodźstwie w latach 1976–1986. Następnie objął urząd Prezydenta RP na Uchodźstwie (zajmował go w latach 1986–1989), stając się, z racji urzędu, z dniem 8 kwietnia 1986 r. kawalerem Orderu Orła Białego[1] i Krzyża Wielkiego Orderu Odrodzenia Polski. Usiłował jednoczyć polityczne ośrodki na emigracji.

Zmarł na zawał serca[2] w Londynie 19 lipca 1989 – w dniu wyboru przez Sejm kontraktowy w Warszawie generała Wojciecha Jaruzelskiego na stanowisko prezydenta Polski. Jego następcą został Ryszard Kaczorowski – dotychczasowy minister ds. krajowych w gabinecie prof. Edwarda Szczepanika. Stało się to na mocy dekretu o sukcesji prezydenckiej przed zawarciem pokoju. Grób prezydenta znajduje się na cmentarzu Gunnersbury w Londynie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1949 ożenił się z Anną Sulikówną, córką generała Nikodema Sulik-Sarnowskiego. Mieli trzy córki i syna.

Przypisy

  1. Krzysztof Filipow: Order Orła Białego. Wyd. Białystok 1995. s. 55.
  2. Roman Daszczyński: Ryszard Kaczorowski. wyborcza.pl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Sabbat (1913–1989). W: Kartki z historii gminy Bieliny [on-line]. bieliny.pl. [dostęp 2010-04-15].
  • Dariusz Matelski, Losy insygniów władzy Drugiej Rzeczypospolitej (11 grudzień 1922 – 22 grudzień 1990), [w:] Wojskowość – bezpieczeństwo wychowanie. Księga jubileuszowa profesora Lecha Wyszczelskiego w 70. rocznicę urodzin, t. II, Red. Małgorzata Wiśniewska, Siedlce 2012, s. 59-78, il.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]