Kea
| Kea | |
| Nestor notabilis[1] | |
| Gould, 1856 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | nestory |
| Rodzaj | Nestor |
| Gatunek | kea |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Kea (Nestor notabilis) – gatunek ptaka z rodziny nestorów (Strigopidae)[3], będący endemitem Nowej Zelandii.
Papuga ta zawdzięcza swoją nazwę wrzaskliwemu nawoływaniu, jakie wydaje z siebie w sytuacji zagrożenia. Kea posiada brązowawe, mieniące się upierzenie, z czerwonawym, niebieskim i zielonym połyskiem na skrzydłach i ogonie. Kea zawsze budziła zainteresowanie, ponieważ jadłospis, złożony głównie z jagód i orzechów, poszerza chętnie o padlinę.
Spis treści |
Tryb życia [edytuj]
W odległych regionach górskich Nowej Zelandii kea odważa się szukać pożywienia nawet poza granicami lasu. Jest ciekawa świata, dlatego zbliża się chętnie do siedzib ludzkich. Zagląda też do bacówek pasterzy owiec lub chat dla turystów, gdzie potrafi zrobić bałagan, bowiem szukając czegoś do jedzenia lub zabawy, wszystko rozrzuca i dziobie.
Papugi te latają w stadach, wykonują akrobacje powietrzne i uwielbiają ostry wiatr. W zimie tarzają się w śniegu, a podczas upałów kąpią się w kałużach.
Pożywienie [edytuj]
Ponieważ największą część pożywienia kei stanowią owoce, spełnia ona istotną rolę przy rozsiewaniu nasion. Ptak ten żywi się również twardymi korzeniami, bulwami, nasionami, kwiatami, jagodami i robakami, czasem pije nektar z kwiatów. Zdarza mu się zjadać padlinę, bardzo chętnie wybiera też odpadki na wysypiskach śmieci.
Rozmnażanie [edytuj]
Kea dojrzewa płciowo dopiero w wieku 3 lat. Na gniazdo wybiera najczęściej miejsce w szczelinie skalnej i buduje je nawet kilka lat. Gniazdo zbudowane jest z gałęzi, mchu i porostów. pora lęgowa przypada na okres od lipca do stycznia. Samica znosi 2-4 jaja i wysiaduje je przez 3-4 tygodnie. W tym czasie samiec karmi samicę i pilnuje gniazda. Pisklęta karmione są przez rodziców, dopóki nie nauczą się latać, to znaczy przez około 13 dni.
Ciekawostki [edytuj]
- Samczyk nie zadowala się jedną partnerką, może mieć harem złożony nawet z 4 samic.
- Kiedy o ptaku tym zaczęto mówić, że atakuje i uśmierca owce, władze państwa wyznaczyły nagrodę za każdy przyniesiony dziób. Chociaż agresywne zachowanie kei wobec owiec nie zostało nigdy udowodnione, w latach 1943-1945 uśmiercono 6819 ptaków.
- Kea chętnie wybiera szpik z kości padliny.
Podstawowe dane [edytuj]
Wielkość: Długość: 46 cm. Rozpiętość skrzydeł: 90 cm. Ciężar: 800-1000 g.
Rozmnażanie: Dojrzałość płciowa: Najwcześniej w 3 roku życia. Okres lęgowy: Lipiec - styczeń. Liczba składanych jaj: 2-4. Czas trwania wylęgu: 21-24 dni. Wychowanie młodych: 13-14 dni, czasem dłużej.
Tryb życia: Zwyczaje: Ptak towarzyski, biega schylony ku ziemi. Głosy: Głośne kea. Pożywienie: Jagody, odpadki, padlina. Długość życia: Najstarszy odnotowany wiek to 15 lat.
Blisko spokrewnione gatunki: Innym gatunkiem tego rodzaju jest kaka, która również żyje na Nowej Zelandii.
Dymorfizm płciowy: Obie płci na pierwszy rzut oka wyglądają identycznie, samiec jest jedynie odrobinę większy. U obydwu płci występuje zielonooliwkowe upierzenie, jaśniejsze na piersi i mocno mieniące się na grzbiecie i skrzydłach. Pióra po spodniej stronie skrzydeł są jasnoczerwone, a wewnętrzna strona ogona ciemnoczerwona. Reszta ogona ma kolor bladozielony. Młode ptaki są jasne, oliwkowożółte.
Gniazdo: Papuga buduje gniazdo na drzewie lub w szczelinach skalnych. Oboje rodzice wspólnie wyściełają gniazdo gałązkami i porostami.
Lot: W locie wyraźnie widać oliwkowozielone upierzenie i jasnoczerwony spód skrzydeł.
Jaja: Samica znosi 2-4 gładkie białe jaja.
Występowanie [edytuj]
Kea występuje w górzystych regionach Nowej Zelandii.
Ochrona [edytuj]
Kiedyś uważano keę za kataklizm - krążyły o niej legendy, że uśmierca i pożera owce, czego jednak nie udowodniono. Dla zwiększenia liczebności tej interesującej papugi konieczne było podjęcie akcji ratunkowych i organizowanie rezerwatów.
Przypisy
- ↑ Nestor notabilis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Nestor notabilis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family: Strigopidae (ang.). IOC World Bird List: Version 2.7. [dostęp 9 lutego 2011].
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||