Kelvin Davis (bokser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Kelvin Davis
Pseudonim Concrete
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1978
Stany Zjednoczone
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 38
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 17
Porażki 11
Remisy 3

Kelvin Davis (ur. 26 maja 1978), amerykański bokser, były mistrz świata federacji IBF w wadze junior ciężkiej.

Na zawodowych ringach zadebiutował 1 października 1999 pokonując przez TKO w drugiej rundzie Randyego Wortha. 23 marca 2002 pokonał niejednogłośną decyzją byłego mistrza federacji IBF Arthura Williamsa zdobywając wakujący pas USBA[1] który stracił 23 maja 2003 przegrywając przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie z O'Neilem Bellem[2] w pojedynku którego stawką był również należący do Bella pas NABF jak i status oficjalnego pretendenta do pasa IBF. 24 października 2003 pokonał niejednogłośną decyzją Louisa Azille zostając oficjalnym pretendentem IBF. 1 maja 2004 zdobył wakujący pas IBF nokautując w ósmej rundzie Ezra Sellersa[3]. Nigdy nie bronił swojego pasa z którego zrezygnował 20 maja 2005 roku a dzień później zmierzył się z przyszłym mistrzem federacji WBA Guillermo Jonesem przegrywając przez techniczny nokaut w czwartej rundzie[4]. 3 września 2005 ponownie stanął do pojedynku eliminacyjnego federacji IBF ze Steve Cunninghamem ulegając wysoko na punkty.

Przypisy

Poprzednik
James Toney
(zwakował)
Mistrz świata wagi junior ciężkiej IBF
1 maja 2004 - 20 maja 2005
(zwakował)
Następca
O'Neil Bell

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]