Kemijoki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kemijoki
Kemijoki
Kemijoki w pobliżu Muurola
Lokalizacja Europa
 Finlandia
Źródło w północno-wschodniej Finlandii, w pobliżu granicy rosyjskiej, na wzgórzu Sokoski
Ujście Zatoka Botnicka
koło Kemi
Długość 550 km
Powierzchnia zlewni 51,4 tys. km²
Rzeki Europy

Kemijoki (szw. Kemiälven) – najdłuższa rzeka Finlandii.

Źródła jej leżą w północno-wschodniej Finlandii, w pobliżu granicy rosyjskiej, na wzgórzu Sokoski. Przepływa przez Kemijärvi i Rovaniemi, uchodzi do Zatoki Botnickiej koło Kemi. W Rovaniemi łączy się z rzeką Ounasjoki.

Energetyka[edytuj | edytuj kod]

W dorzeczu Kemijoki (na Kemijoki, Raudanjoki, Kaihuanjoki, Juotasjoki, Askanjoki, Kitinen i Luiro) wybudowano w sumie 21 hydroelektrowni (pierwszą w 1946 koło Isohaara), które w sumie wyprodukowały w 2003 ok. 4,3 TWh energii, 34,5% całej fińskiej produkcji z elektrowni wodnych. Jednocześnie budowa pierwszej z nich spowodowała koniec połowów łososia na rzece, co pozbawiło wielu ludzi głównego źródła dochodu.

Elektrownie wodne na Kemijoki od Kemijärvi do Rovaniemi:

Od Rovaniemi do ujścia: