Ken Armstrong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ken Armstrong
Ken Armstrong (1947).png
Imię i nazwisko Kenneth Armstrong
Data i miejsce
urodzenia
3 czerwca 1924
Bradford, Anglia
Data i miejsce
śmierci
13 czerwca 1984
Nowa Zelandia
Pozycja Pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1946–1957
1957–1958
1959–1964
1965–1966
1967–1970
1970–1971
Chelsea
Gisborne City
North Shore United
Eastern Suburbs AFC
North Shore United
Mount Wellington
362 (25)




1 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1955
1958–1962
 Anglia
 Nowa Zelandia
1 (0)
9 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja

1958–1964
Mount Wellington
 Nowa Zelandia

Ken Armstrong (ur. 3 czerwca 1924, zm. 13 czerwca 1984) – były angielski piłkarz reprezentujący niegdyś Anglię oraz Nową Zelandię w rozgrywkach międzypaństwowych.

Urodzony w Bradford, Armstrong służył w Królewskich Siłach Lotniczych podczas drugiej wojny światowej. Następnie był silnym, twardo grającym pomocnikiem, głównie w Chelsea Londyn, do której przybył w 1946 roku. Był kluczowym zawodnikiem drużyny Teda Drake`a która zdobyła pierwszy w historii tytuł mistrza Anglii dla The Blues w sezonie 1954/55, rozgrywając wówczas 39 spotkań. Łącznie wystąpił w ponad 400 meczach i strzelił 30 bramek.

Po odejściu z Chelsea w 1957 roku, Armstrong wyemigrował do Gisborne w Nowej Zelandii i kontynuował tam swoją piłkarską karierę grając w lokalnych klubach. Z North Shore United trzykrotnie wygrał rozgrywki Chatham Cup zaś z Eastern Suburbs AFC raz. Następnie został trenerem University-Mount Wellington z którym w 1972 i 1974 roku zdobył mistrzostwo Nowej Zelandii, zaś w 1973 Chatham Cup. Swój ostatni występ na boisku zaliczył mając 47 lat. W latach 1958–1964 był również trenerem reprezentacji narodowej Nowej Zelandii.

Armstrong został powołany do składu reprezentacji Anglii na Mistrzostwa Świata w 1954 roku, jednak nie pojechał do Szwajcarii, ponieważ był jednym z pięciu graczy którzy mieli statusy rezerwowych. 2 kwietnia 1955 roku zaliczył jedyny występ w barwach Anglii, kiedy to zagrał przez pełne 90 minut w wygranym 7:2 spotkaniu ze Szkocją. Po emigracji do Nowej Zelandii wystąpił w dziewięciu meczach kadry A tego państwa i zdobył dla niej trzy gole.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]