Kenjirō Shōda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kenjirō Shōda (jap. 正田建次郎 Shōda Kenjirō?, ur. 25 lutego 1902 w Tatebayashi, zm. 20 marca 1977 w Ashikadze[1]) – japoński matematyk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Tokijskiego Uniwersytetu Cesarskiego (1925). Zajął się dalszą działalnością naukową, kształcąc się pod kierunkiem matematyka Teiji Takagiego. Uzyskał stypendium naukowe, które umożliwiło mu wyjazd najpierw do Berlinaa, a następnie do Getyngi. Jego nauczycielami na europejskich uczelniach byli Issai Schur i Emmy Noether. W 1929 powrócił do Japonii, wydał wielokrotnie później wznawianą publikację poświęconą algebrze abstrakcyjnej. W 1933 objął stanowisko wykładowcy na Uniwersytecie Cesarskim w Osace. Pozostał zawodowo związany z tą uczelnią (przemianowaną następnie na Uniwersytet w Osace). W 1955 objął funkcję prezydenta tej uczelni (rektora), pełniąc ją przez sześć lat. W trakcie kadencji przyczynił się do utworzenia wydziału nauk inżynieryjnych, na którym w 1961 został dziekanem. Był też prezesem Japońskiego Towarzystwa Matematycznego[1].

Przypisy