Keramejkos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
fragment terenu do zwiedzania i spacerów
jedna z wielu gablot, z wielu stylów ceramiki
elementy wydobyte z ruin Świętej Bramy, mogące pochodzić z owej wcześniejszej, zburzonej przez Persów.
Commons in image icon.svg

Keramejkos (gr. Κεραμεικός) - dzielnica w starożytnych Atenach, usytuowana na północny zachód od Akropolu i historycznej Agory. W starożytności zamieszkiwali ją rzemieślnicy, wyrabiający artykuły ceramiczne (gr. kéramos - glina). Za bramami, pojedynczą Iera Pyli (Święta Brama) i położoną tuż obok podwójną Dipylon (Podwójna Brama), leży dobrze zachowana nekropolia, datowana na VIII-I w p.n.e.; odkryto na jej terenie wazy w stylu geometrycznym oraz stele nagrobne[1].

Złoża gliny zapewniała mała rzeka Iridanos, biegnąca przez obecny obszar wykopaliskowy. Została zasypana skałami, ponownie odsłonięta w latach 60. XX w. w trakcie prac archeologicznych. Do Eleusis, biegła tędy Święta Droga - Iera Odos

Muzeum Archeologiczne Keramejkosu[edytuj | edytuj kod]

Objęło jedyny, możliwy do eksploracji, gdyż niezabudowany miastem, zwarty fragment nekropolii, z zespołem bram miejskich, ocinkiem fortyfikacji i miejscami zabudowy mieszkalnej. Składa się z terenu spacerowego i z budynku muzeum. Najstarsze groby pochodzą z wczesnej epoki brązu, z lat 2700-2000 p.n.e. Liczba grobów zwiększyła się w okresie rozwoju stylu geometrycznego (1000-700 r p.n.e.) oraz okresie archaicznym. Nekropolia przestała być używana w okresie pierwotnego chrześcijaństwa[2]. W budynku muzeum eksponowane są najcenniejsze znaleziska, jeśli nieprzejęte przez Narodowe Muzeum Archeologiczne. W takich przypadkach na cmentarzu rozmieszczono kopie oryginałów. Istniejąca zabudowa Aten współczesnych utrudnia rozszerzenie badań, choć ważne groby znajdywane są też poza obszarem objętym główną odkrywką. Teren spacerowy wyposażono w dwujęzyczne, obszerne plansze informacyjne. Największa z tablic, z wizją panoramy tej okolicy, okresu klasycznego, umieszczona jest przy deptaku, w miejscu górującym nad terenem odkrywki, na obszarze niepłatnym.


Współczesny Keramikos[edytuj | edytuj kod]

Nowogrecką nazwę Keramikos, zapisywaną i akcentowaną wciąż, jak po starogrecku - Kεραμεικός noszą stacja ateńskiego metra i teren przylegającej do cmentarza części starego śródmieścia, nie stanowiący jednostki administracyjnej, niemniej precyzyjnie ograniczony odkrywką archeologiczną przy muzeum i ulicami Iera Odos, Dipylou i Kriezi, następnie rozciągający się w stronę ulicy Konstantinupoleos. I na tym terenie także odkrywane są zespoły grobów, ważnych dla starożytnej państwowości[3]

Przypisy

  1. praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 455.
  2. Kerameikos. History. Ministry of Culture and Sports. [dostęp 21 kwietnia 2014].
  3. Przykład grobów żołnierzy wojen peloponeskich, kwatera w pobliżu przecięcia się obecnych ulic Termopilon (Θερμοπυλών) i Leonidu (Λεωνίδου), gdzie Perykles wygłosił słynną pochwałę demokracji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]