Keramejkos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanowisko archeologiczne w Keramejkos

Keramejkos (gr. Κεραμεικός) - dzielnica w starożytnych Atenach, usytuowana na północny zachód od Akropolu i historycznej agory. W starożytności zamieszkiwali ją rzemieślnicy, wyrabiający artykuły ceramiczne (gr. kéramos - glina). Za bramą Dipylon leży dobrze zachowana nekropola, datowana na VIII-I w p.n.e.; odkryto na jej terenie wazy w stylu geometrycznym oraz stel nagrobnych[1].

Złoża gliny zapewniała mała rzeka Iridanos, biegnąca przez obecny obszar wykopaliskowy. Została zasypana skałami, ponownie odsłonięta w latach 60. XX w. w trakcie prac archeologicznych. Najstarsze groby w nekropoli pochodzą z wczesnej epoki brązu, z lat 2700-2000 p.n.e. Liczba grobów zwiększyła się w okresie rozwoju stylu geometrycznego (1000-700 r p.n.e.) oraz okresie archaicznym. Nekropola przestała być używana w okresie pierwotnego chrześcijaństwa[2].

Przypisy

  1. praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 455.
  2. Kerameikos. History. Ministry of Culture and Sports. [dostęp 21 kwietnia 2014].