Keratoskop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ręczny keratoskop
Odbicia tarczy keratoskopu w prawidłowej i zniekształconej rogówce

Keratoskop (od greckiego κερατο, kerato - rogówka), nazywany też dyskiem Placido (od nazwiska wynalazcy, portugalskiego okulisty Antonio Placido da Costa) [1] - przyrząd używany w okulistyce od końca XIX wieku do badania zewnętrznego kształtu rogówki oka. W pierwotnej wersji składał się z okrągłej tarczy z otworem w środku, na której umieszczone były koncentryczne, czarne i białe okręgi, oraz uchwytu do jej trzymania. W trakcie badania obserwowano (przez otwór centralny) obrazy odbić okręgów w rogówce oka badanej osoby. Przy prawidłowym kształcie rogówki obrazy te powinny być również koncentrycznymi okręgami, natomiast jakiekolwiek deformacje rogówki (w przypadku astygmatyzmu, stożka rogówki, itp.) powodują zniekształcenie odbitych obrazów.[2]

Przypisy