Keravnos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Keravnos (Κεραυνός)
Historia
Stocznia AG Vulcan Stettin Cesarstwo Niemieckie
Położenie stępki 1911
Wodowanie 22 maja 1912
 Wasilikon Naftikon
Wejście do służby 10 października 1912[1]
 Marine nationale
Wycofanie ze służby 1919
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 569 ton
pełna 697 ton
Długość 71,1 m
Szerokość 7,6 m
Zanurzenie 3,1 m
Napęd
2 turbiny parowe Vulkan o mocy 17.109 KM, 4 kotły AEG-Vulcan, 2 śruby
Prędkość 32 węzłów
Zasięg 1190 Mm przy 17 w
Uzbrojenie
2 działa 88 mm
4 wyrzutnie torped 500 mm
Załoga 74
Wcześniejsza nazwa V 5 (budowa)

Keravnos (gr: Κεραυνός) – grecki niszczyciel niemieckiego typu V 1, służący w greckiej marynarce wojennej w latach 1912-1919.

Okręt był jednym z sześciu okrętów typu V 1 (typu 1911) zamówionych przez niemiecką marynarkę wojenną. Został zwodowany 22 maja 1912 roku w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie[2]. Okręt początkowo miał wejść w skład marynarki niemieckiej pod oznaczeniem V 5, jednakże przed wejściem do służby został w lipcu 1912 sprzedany Grecji, przed wybuchem I wojny bałkańskiej, wraz z niszczycielem "Nea Genea"[3]. Otrzymał nazwę "Keravnos" (pol. Piorun).

"Keravnos" osiągnął gotowość bojową w grudniu 1912[4]. Był używany bojowo podczas I wojny bałkańskiej. Podczas I wojny światowej, z obawy przed przystąpieniem neutralnej Grecji do wojny po stronie państw centralnych, okręt został razem z całą flotą grecką przejęty w grudniu 1916 przez marynarkę francuską, która użytkowała go w latach 1917-1918 na Morzu Śródziemnym. W ostatnich miesiącach wojny wraz wejściem Grecji w skład ententy okręt został zwrócony pod grecką banderę i wykonywał zadania patrolowe na Morzu Egejskim.

"Keravnos" został wycofany ze służby w 1919 roku i sprzedany na złom w 1921[2]. Według niektórych źródeł, złomowany został w 1927[5].

Przypisy

  1. Data dzienna za grecką Wikipedią [dostęp 5-5-2010]
  2. 2,0 2,1 R. Gardiner i in. (op.cit.)
  3. R. Gardiner i in. (op.cit.). Według S.W. Trubicyn (op.cit.) "Keravnos" to V 6, wodowany w lutym 1912 (według R. Gardiner V 6 to "Nea Genea").
  4. Jan Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985, ISBN 83-215-3259-4, s. 450
  5. S.W. Trubicyn (op.cit.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray (red.): Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985, s. 386. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • (ros.) S.W. Trubicyn, Eskadriennyje minonoscy i minonoscy Giermanii (1871-1918 gg.), Sankt Peteresburg, 2000, s.52-53