Kerkopi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herakles z zawieszonymi na drągu Kerkopami

Kerkopi lub kerkopowie (gr. Κέρκωπες Kérkōpes, co znaczy „Ogoniaści”, łac. Cercopes) – dwaj bracia, demoniczni synowie Tei i Okeanosa.

Byli rozbójnikami grabiącymi i mordującymi wędrowców. Zaatakowali Heraklesa, któremu chcieli ukraść broń. Ten pokonawszy ich zawiesił na drągu. Wtedy zauważyli, że heros ma czarny tyłek. Rozśmieszyło to Heraklesa i zgodził się ich wypuścić. W innym wariancie dostarczył ich królowej Omfale. Nadal jednak zajmowali się zbójnictwem. Wtedy rozgniewany Zeus zamienił ich w małpy i zesłał na Pitekuzy, czyli „Małpie Wyspy”. Niekiedy łączeni byli z Efezem lub jak u Herodota z Termopilami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej M. Kempiński: 2001 Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich, Warszawa, s. 227.
  • Joël Schmidt: 1996 Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice, s. 165.