Kerogen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kerogen – substancja woskowa, produkt biochemicznego i geochemicznego przeobrażenia substancji pochodzenia roślinnego i zwierzęcego podczas tworzenia się skał osadowych, stanowi pozostałość materii organicznej w postaci drobnych rozproszonych w skałach, czarnych ziaren, nierozpuszczalnych w rozpuszczalnikach organicznych. W warunkach wysokiego ciśnienia i temperatury[1], pod wpływem procesów diagenezy i metamorfizmu, z kerogenu powstaje ropa naftowa i gaz ziemny. Dlatego kerogen bywa nazywany niedojrzałą ropą[2].

Kerogen ma ogromne znaczenie w poszukiwaniach ropy naftowej, gazu ziemnego i łupków bitumicznych. Poprzez technologie termiczne można uzyskać ciekłe paliwo z łupków bitumicznych zawierających kerogen[3].

Nazwa kerogen została wprowadzona w 1912 przez szkockiego chemika organicznego, Aleksandra Crum Browna[4].

Zobacz też: bitumin

Przypisy

  1. Kerogen. Wydawnictwo PWN. [dostęp 2011-04-14].
  2. Andrzej Kublik. Szejkowie z Estonii. Kraj niezależny dzięki gazowi łupkowemu i ropie. „Wyborcza.biz”, 2011-03-28. [dostęp 2011-04-14]. 
  3. Słownik portalu górniczego. NETTG.PL. [dostęp 2011-04-14].
  4. T.F. Yen, G.V. Chilingar: Oil Shale. Amsterdam: Elsevier, 1976, s. 27. ISBN 9780444414083. [dostęp 2010-04-14]. (ang.)