Kerry blue terrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kerry blue terrier
Kerry Blue Terrier.jpg
Kerry blue terrier
Inne nazwy Irish Blue Terrier
Kraj pochodzenia Irlandia[1]
Wymiary
Wysokość 45,5 - 48 cm,
Masa 15 - 18 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa III, sekcja 1, nr wzorca 3
AKC Terrier
ANKC Grupa 2 - Terriers
CKC Grupa 4 - Terriers
KC(UK) Terrier
NZKC Terrier
UKC Grupa 7 - Terrier
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Kerry blue terrier – jedna z ras psów należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty[2]. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Kerry blue terier występuje w Wielkiej Brytanii od stuleci, jednakże z powodu jego początków jako psa na szczury oraz jako wszechstronnego psa zagrodowego, niewiele można znaleźć informacji o tej rasie sprzed XX wieku. Pierwsza wzmianka w literaturze pochodzi z 1847 roku, autor opisuje psa maści niebieskawo-ciemnoszarej, poznaczonego ciemniejszymi plamami i łatkami, często z podpaleniem na kufie i łapach. Czarnoniebieski irlandzki terier przeważał w hrabstwie Kerry, ale hodowano go również w innych hrabstwach. Po raz pierwszy kerry blue pojawił się na wystawach w 1913 roku, a w 1920 powstał Dublin Blue Terier Club. Kerry blue terier zaczął cieszyć się popularnością wśród irlandzkich patriotów jako rodzaj maskotki, w takim tempie, że w krótkim czasie powstały cztery kluby promujące tę rasę. Pomiędzy 1922 a 1924 rokiem kluby te zorganizowały nie mniej niż sześć wystaw i sześć prób polowych. W 1924 roku rasę tę wpisano oficjalnie do rejestrów Amerykańskiego Związku Kynologicznego[3].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Według standardu ustalonego przez FCI, typowy kerry blue terrier powinien być mocny, zwarty o proporcjonalnej budowie, dobrze rozwiniętym, muskularnym ciele.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Głowa kerry blue terriera z profilu.

Wzorzec tej rasy przedstawia budowę poszczególnych części ciała następująco:

  • Głowa - mocna i dobrze zrównoważona z obfitą sierścią. Kufa powinna być średniej długości. Psy powinny mieć głowę silniejszą i umięśnioną bardziej niż suka.
- krawędź czołowa: bardzo lekko zaznaczona
- nos: czarny, nozdrza duże i szerokie
- zęby: równe i białe,zgryz nożycowy, dziąsła i podniebienie ciemne
- szczeki: mocne i muskularne,o mocnym uchwycie
- oczy: ciemne lub ciemnobrązowe, średnie,o bystrym wyrazie
- uszy: cienkie, nieduże, noszone z przodu wyrażające bystry, ostry wyraz teriera
  • Szyja - o dobrych proporcjach, dobrze osadzona i umiarkowanie długa
- łopatki: płaskie,ustawione ukośnie,zwarte
- klatka piersiowa: głęboka,o umiarkowanej szerokości,żebra dobrze wysklepione
- grzbiet: średniej długości,poziomy ,nie uniesiony ponad lędźwiami
- ogon: cienki, dobrze osadzony, noszony wesoło i prosto do góry
  • Kończyny:
- przednie z przodu proste, o mocnym kośćcu
- tylne: dobrze rozwinięte,muskularne uda,mocne stawy skokowe,pewne
- łapy: zwarte, nocne i okrągłe, pazury czarne

Cechami niepożądanymi według wzorca kery blue terriera są:

- głowa: cieliste dziąsła
- tyłozgryz
- oczy: żółte lub wyłupiaste
- przedpiersie: wąska pierś
- grzbiet: karpiowaty lub łękowaty
- kończyny: łokcie odstające, pazury białe lub koloru kości
- wilcze pazury lub ślady po usunięciu
- chody: ciasna, krowia lub sztywna akcja tylnych kończyn
- szata: twarda, szorstka lub szczeciniasta
- maść: jakikolwiek inny kolor niż niebieski, z wyjątkiem wyżej wymienionych odstępstw

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Szczenięta psów tej rasy rodzą się czarne, lecz z wiekiem nabierają charakterystycznej, niebieskoszarej barwy. Sierść jest miękka, obfita i falista, wymagająca strzyżenia. Dopuszczalne umaszczenie to wszelkie odcienie niebieskiego z czarnym nalotem lub bez. Czarne, jak i rude naloty dopuszczalne są wyłącznie do 18 miesiąca życia.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak airedale terriery kerry blue terriery były wykorzystywane wszechstronnie. Polowały na wydry w głębokiej wodzie, służyły jako szczurołapy oraz psy stróżujące. W Irlandii używane są jako psy policyjne. Dobrze radzą sobie w agility z powodu swojej zwinności. Sprawdzają się także w terapii chorych.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Żywe, inteligentne i chętne do zabawy, akceptują dzieci. Przywiązują się do jednego właściciela, który musi wykazywać konsekwentne i stanowcze podejście do psów tej rasy, jednak bez stosowania fizycznych środków przymusu. W kontaktach z innymi zwierzętami potrafią być agresywne i trzeba uczyć kerry blue terriera poprawnego zachowania i wcześnie je socjalizować.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 137.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 106.
  3. David Taylor: Księga psów. s. 88-89.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 112. ISBN 83-7073-122-8.
  • Wielka Encyklopedia Świata OXFORD, ISBN 83-7325-540-0 (serii) Kwartalnik Klubu Teriera w Polsce
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.