Kevin Kim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kevin Kim
Kevin Kim
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Newport Coast, Kalifornia
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1978
Torrance, Kalifornia
Wzrost 180 cm
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1996
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 63 (21 marca 2005)
Australian Open 3R (2005)
Roland Garros 2R (2006)
Wimbledon 2R (2005)
US Open 2R (2009)
Gra podwójna
Najwyżej w rankingu 118 (27 września 2001)

Kevin Kim[1] (ur. 26 lipca 1978 w Torrance) – amerykański tenisista o statusie profesjonalnym. Do zawodowego grona tenisistów przystąpił w 1996 roku.

Kim jest synem Andrew i Ann. Ma również młodszą siostrę, Jennifer.

W zawodowym Tourze zadebiutował podczas wielkoszlemowego US Open z 1996 roku. W 1999 roku wygrał w grze podwójnej turneij rangi ATP Challenger Tour w Granby, grając wspólnie z Jimym Szymanskim. W 2001 roku, również w deblu, doszedł do finału imprezy ATP World Tour w Houston, będąc w parze z Jimem Thomasem, jednak spotkanie o tytuł przegrali z duetem Mahesh Bhupathi-Leander Paes 6:7(4), 2:6. Swoje pierwsze turniejowe zwycięstwo kategorii ATP Challenger Tour w grze pojedynczej odniósł w 2001 roku w Burbanku, pokonując w finale Vinca Spadeę 6:2, 6:4.

W czerwcu 2004 roku wygrał zawody ATP Challenger Tour w Andorze pokonując w finale Gilles'a Müllera 6:4, 6:0. Miesiąc później zwyciężył w Aptos. W turnieju ATP World Tour w Ćennaju osiągnał półfinał debla grając wspólnie z Jiřím Vankiem.

Swoje czwarte zwycięstwo rangi ATP Challenger Tour w singlu odniósł w 2006 roku w Dallas, gdzie w spotkaniu finałowym pokonał Roberta Kendricka 1:6, 6:4, 6:1. W deblu zdobył tytuł ATP Challenger Tour w turnieju w Kordobie. Tego roku doszedł również do półfinału rozgrywek ATP World Tour w grze podwójnej w Tokio. Rok później zdobył tytuł singlowy w Yuba City, w imprezie ATP Challenger Tour.

W sezonie 2008 wygrał w singlu dwa turnieje ATP Challenger Tour, najpierw w Aptos, a potem w Tulsii. W 2009 roku awansował do ćwierćfinału gry pojedynczej zawodów rangi ATP World Tour w Newport, lecz pojedynek o półfinał przegrał z Samem Querreyem 3:6, 4:6. W październiku 2009 roku wygrał rozgrywki ATP Challenger Tour w Charlottesville. W finale zmierzył się ze 116. tenisistą świata, Somdevem Devvarmanem, którego pokonał 6:4, 6:7(8), 6:4[2].

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series
ATP Challenger Tour

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (8)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2001 Stany Zjednoczone Burbank Twarda Stany Zjednoczone Vince Spadea 6:2, 6:4
2. 2004 Andora Andora Twarda Luksemburg Gilles Müller 6:4, 6:0
3. 2004 Stany Zjednoczone Aptos Twarda Kanada Frank Dancevic 7:6(2), 6:3
4. 2006 Stany Zjednoczone Dallas Twarda (hala) Stany Zjednoczone Robert Kendrick 1:6, 6:4, 6:1
5. 2007 Stany Zjednoczone Yuba City Twarda Stany Zjednoczone Bobby Reynolds 6:4, 0:6, 6:3
6. 2008 Stany Zjednoczone Aptos Twarda Włochy Andrea Stoppini 7:5, 6:1
7. 2008 Stany Zjednoczone Tulsa Twarda Stany Zjednoczone Vince Spadea 6:3, 3:6, 6:4
8. 2009 Stany Zjednoczone Charlottesville Twarda (hala) Indie Somdev Devvarman 6:4, 6:7(8), 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2001 Kanada Granby Twarda Wenezuela Jimy Szymanski Izrael Harel Levy
Izrael Lior Mor
4:6, 6:1, 6:4
2. 2006 Hiszpania Kordoba Twarda Stany Zjednoczone Justin Gimelstob Słowacja Ivo Klec
Czechy Jan Mertl
6:3, 7:5

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2001 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Stany Zjednoczone Jim Thomas Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:7(4), 2:6

Przypisy

  1. Kevin Kim (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 6 października 2009].
  2. Somdev loses Charlottesville Challenger final (ang.). thehindu.com, 10 listopada 2009. [dostęp 9 grudnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]