Keytar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nie mylić z keyboardem, syntezatorem lub klawikordem

Keytar [wym. 'kita:'] - elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy. Określenie "keytar" to zlepek wyrazów "keyboard" i "guitar". Keytar jest stosunkowo lekki, może, choć nie musi posiadać wbudowany syntezator, podobnie jak na gitara posiada pasek, który można przełożyć wokół szyi i ramion. Keytar pozwala graczom na większy zakres ruchu w porównaniu do konwencjonalnych instrumentów klawiszowych, które są umieszczone na stojakach. Sterowanie dźwiękiem oraz specyficzne efekty specjalne takie jak vibrato czy portamento umieszczone są na gryfie instrumentu.

Historia powstania instrumentu[edytuj | edytuj kod]

Przez wielu za wynalazcę tego instrumentu uznawany jest Steve Masakowski, inne głosy wskazują na osobę Petera Hartlauba. Keytar został spopularyzowany w 1980 przez zespoły glam metalowe i glam rockowe , oraz muzyków gatunków synth pop i New Wave. W latach '90 zmieniające się trendy w muzyce zmniejszyło popularność keytarów. Powrót popularności nastąpił w 2000 roku, kiedy to instrument ten zaczął być wykorzystywany przez zespoły takie jak The Black Eyed Peas, Motion City Soundtrack, No Doubt, Steely Dan, Lady Gaga i Muse.

Znanymi producentami keytarów są: Moog, Roland, Yamaha, Korg, Manson i Casio. Obecnie Roland AX-Synth, Roland AX-09 "Lucina" oraz Alesis Vortex są jedynymi masowo produkowanymi keytarami na rynku.

Elementy keytaru[edytuj | edytuj kod]

  • Klawiatura muzyczna
  • Wyświetlacz (ekran)
  • Generator rytmu i akordów
  • Sekwencer
  • Moduł dostępu do pamięci masowej (dysk twardy, port USB (do podłączenia np. pendrive'a) lub stacja dyskietek)
  • Generator dźwięku (moduł dźwiękowy)
  • (często) akumulator i podstawka pod nuty
  • Zasilacz sieciowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]