Kiczewo
| Kiczewo Кичево |
|||
 |
|||
|
|||
| Państwo |  Macedonia |
||
| Populacja (2012) • liczba ludności |
33 068  |
||
|
Położenie na mapie Macedonii
  Kiczewo
|
|||
 41°31′00″N 20°57′54″E / 41.516666666667, 20.965Na mapach: 41°31′00″N 20°57′54″E / 41.516666666667, 20.965 |
|||
Kiczewo (maced. Кичево, alb. Kërçovë, Kërçova, tur. Kırçova) – miasto w zachodniej Macedonii, ośrodek administracyjny gminy Kiczewo. Liczba ludności – 27 067 osób (55% – Macedończycy, 28% – Albańczycy, 9% – Turcy, 5% – Romowie; dane ze spisu w 2002).
Kiczewo leży w śródgórskiej Kotlinie Kiczewskiej między pasmami górskimi Bistra na zachodzie i Porecze na wschodzie.
Pierwsza pisemna wzmianka o Kiczewie pochodzi z czasów trzeciej wojny Rzymu z Macedonią, gdy miasto pod nazwą Uskana należało do królestwa Macedonii. W czasach najazdu Słowian na Półwysep Bałkański okolice Kiczewa zasiedliło prawdopodobnie słowiańskie plemię Brsjaków. Następnie Kiczewo jest wzmiankowane w dokumencie cesarza bizantyjskiego Bazylego II z 1018 jako Kicavis. W XI wieku wspomina o nim arcybiskup Ochrydy Teofilakt. Za czasów osmańskich Kiczewo było regionalnym ośrodkiem władz cywilnych i wojskowych. W 1878 w mieście powstał pierwszy oddział zbrojny Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej. W 1903 mieszkańcy miasta brali udział w powstaniu ilindeńskim. Od 1913 miasto należało do Królestwa Serbii, a od 1919 – do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (późniejszej Jugosławii. Podczas II wojny światowej Kiczewo było okupowane przez wojska włoskie. W okolicy działało wiele oddziałów partyzanckich.
W okolicy Kiczewa znajdują się dwa zabytkowe prawosławne monastery: pw. Świętej Niepokalanej Bogurodzicy i pw. świętego Jerzego.
