Kielcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kielcza
Kościół pw. św. Bartłomieja
Kościół pw. św. Bartłomieja
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat strzelecki
Gmina Zawadzkie
Wysokość 220 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 2000
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-126
Tablice rejestracyjne OST
SIMC 0505415
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kielcza
Kielcza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kielcza
Kielcza
Ziemia 50°34′03″N 18°32′30″E/50,567500 18,541667
Strona internetowa miejscowości
Stara chata

Kielcza (niem. Keltsch) – wieś w Polsce położona na lewym brzegu Małej Panwi w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Zawadzkie. W latach 1945-1954 siedziba gminy Kielcza.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Kelcza Scarbinu[1][2]. Podczas akcji germanizacyjnej nazw miejscowych i fizjograficznych na Górnym Śląsku historyczna nazwa niemiecka Keltsch została w 1936 r. zastąpiona przez administrację nazistowską sztuczną formą Keilerswalde[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość prawdopodobne jest miejscem urodzenia Wincentego z Kielczy, autora hymnu Gaude Mater Polonia.

W 1910 roku w miejscowości mieszkało 1240 mieszkańców z czego 1126 deklarowało język polski, 10 polski i niemiecki, a 101 niemiecki. W wyborach komunalnych jakie odbyły się w listopadzie 1919 roku głosowało 442 osoby z czego większość 373 na polską listę, która uzyskała 11 z 12 mandatów. W czasie plebiscytu na Śląsku większość mieszkańców 581 opowiedziała się za Polską. Za Niemcami głosowało 173 wotantów.[4]

W czasie powstań śląskich miejscowość pozostawała na tyłach walk pozostając w rękach polskich. Kilku mieszkańców zginęło jednak w szeregach powstańców śląskich - Ryszard Ogiewka, Wilhelm Pawełek, Filip Szwarc. Po podziale Górnego Śląska miejscowość przypadła Niemcom, którzy zastosowali represje wobec mieszkańców. W wyniku prześladowań do Polski zbiegło w owym czasie 233 osób.[5]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół par. pw. św. Bartłomieja, z 1799 r., XIX w.
  • zbiorowa mogiła powstańców śląskich, na cmentarzu rzym.-kat.
  • dom, ul. 15 Grudnia 35, drewniany, z 1831 r.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

Klub sportowy LZS Kielcza (więcej informacji na stronie: Strona LKS w Kielczy)

  • seniorzy – Okręg Strzelce Opolskie - klasa B gr. 1
  • juniorzy – Opolska Liga Juniorów - 2 liga gr. 5

Osoby związane z Kielczą[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  2. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
  3. http://www.verwaltungsgeschichte.de/strehlitz.html
  4. "Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 208-209, hasło "Kielcza".
  5. "Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 209, hasło "Kielcza".
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 13.1.2013]. s. 120.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]